นิตยสารสารคดี ฉบับที่ 493 เมษายน 2569 : 120 ปี ชาตกาล มาลัย ชูพินิจ

120 ปีชาตกาล ทบทวน-อ่านใหม่ “มาลัย ชูพินิจ” แทบจะแน่ใจได้ว่าคนไทยยุคหนึ่งรู้จัก ชั่วฟ้าดินสลาย แต่งโดย “เรียมเอง” ส่วนหนอนหนังสืออีกไม่น้อยก็เคยอ่านนิยาย ล่องไพร แต่งโดย “น้อย อินทนนท์” จนน่าจะคุ้นเคยมากกว่านามของบุรุษชื่อ มาลัย ชูพินิจ . มากกว่าบทบาทผู้ให้กำเนิดนิยายหลายเรื่องที่ประทับในใจผู้อ่าน มาลัย ชูพินิจ คือส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์สังคมไทยในช่วงเปลี่ยนผ่าน ด้วยเขามีชีวิตโลดแล่นในช่วงท้ายของระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์เข้าสู่ยุครุ่งอรุณของระบอบประชาธิปไตย ก่อนจะจากไปกลางยุคสงครามเย็น เชื่อมโยงเกี่ยวพันกับบุคคลที่มีชื่อบนหน้าประวัติศาสตร์หลากหลายคน เช่น กุหลาบ สายประดิษฐ์ และคณะสุภาพบุรุษ, มนัส จรรยงค์, จอมพล ป. พิบูลสงคราม ฯลฯ . ทิ้งผลงานมากมายไว้ทั้งการบุกเบิกวงการหนังสือพิมพ์ เช่น สุภาพบุรุษ ไทยใหม่ ประชาชาติ ฯลฯ บทประพันธ์ประเภทนิยาย เช่น ทุ่งมหาราช แผ่นดินของเรา เมืองนิมิตร ฯลฯ บทความ สารคดี ไม่ต่ำกว่า 200-300 ชิ้น ใช้นามปากกาอย่างน้อย 30 ชื่อ เช่น “แม่อนงค์” “เรียมเอง” “เรไร” “นายฉันทนา” “ม.ชูพินิจ” “แบ๊ตตลิ่งกรอบ” ฯลฯ . ซึ่งน่าเสียดายว่ายังไม่มีการรวบรวมผลงานไว้อย่างเป็นระบบ อีกทั้งบันทึกชีวประวัติส่วนมากที่เคยเผยแพร่ มักเล่าชีวิตและงานของมาลัยอย่างพอสังเขปเท่านั้น . ในวาระ 120 ปีชาตกาล สารคดี ชวนกลับมาทบทวน-อ่านใหม่ เพื่อให้สังคมไทยรู้จัก “มาลัย ชูพินิจ” มากขึ้น