นิยายอิงอร ดั่งพรหมสันนิวาส (ชฎายุ) 18+

เธอมาที่นี่คงเพราะพรหมสันนิวาส แต่นี่มันประเทศไทยยุคพ.ศ. ๒๔๐๓ เชียวนะ แล้วสาวยุคใหม่แก่นแก้วอย่างเธอจะทำให้คุณหลวงหนุ่มหล่อว่าที่สามีในอีกไม่กี่เพลา และข้าทาสบ่าวไพร่ได้ปวดเศียรเวียนเกล้ากันขนาดไหนกันนะ หญิงสาวค่อยๆ โผล่ศีรษะขึ้นมาเหนือน้ำและเห็นสายตาคมที่ จ้องตอบกลับมาเป็นอันดับแรก “คุณหลวง” เอ่ยเสียงเบาเหมือนรำพึงกับตนเอง “แม่ยี่หร่า” เสียงทุ้มดุ กังวาน และฟังชัดเจนเป็นที่สุด เยอร์บีร่ายิ้มแหย ทำไมต้องมาเจอกับคุณหลวงในสภาพนี้ด้วยนะ แต่.. ถ้าคิดในแง่ดีก็คงดีกว่าเจอพวกบ่าวผู้ชายเป็นโขยงล่ะนะ “หล่อนลงไปว่ายน้ำรึ” ท่านถามและเธอก็ตอบ“ค่ะ ก็ทำนองนั้น” “แล้วหล่อนจะขึ้นมาจากน้ำได้หรือยัง” ถามจัง “ฉันก็อยากจะขึ้นไปนะคะ” “แล้วทำไมหล่อนไม่ขึ้นมา” เยอร์บีร่ายังซ่อนตัวอยู่ในกอบัว โผล่แต่ส่วนหัวให้คุณหลวงเห็น เธอก็โผล่ได้แค่นี้เท่านั้นแหละ หวังว่าน้ำในคลองนี่คงไม่มีปลิงนะ หญิงสาวก็แช่อยู่ในน้ำมานานพอสมควรแล้วด้วย “ผ้านุ่งมัน... น่ะค่ะ” เยอร์บีร่าตอบงึมงำเหมือนคนพูดปริ่มน้ำ “หล่อนพูดอะไรนะ ฉันไม่ค่อยได้ยิน” อายนะเนี่ย เยอร์บีร่าแก้มเรื่อทั้งที่ตัวเริ่มซีด แต่เธอคงต้องยอมตอบคุณหลวงไปตามจริงแล้ว “ผ้านุ่งอาบน้ำของฉัน มัน... หลุดหายไปค่ะ” เยอร์บีร่ากลั้นใจร้องตอบเสียงดังจนคุณหลวงสะดุ้ง ท่านรีบมองซ้ายมองขวา กลัวใครจะมาได้ยินเข้า พลันใบหน้าหล่อเคร่งขรึมนั้นก็เหมือนจะแดงก่ำยิ่งกว่าเธอเสียอีก