พระพุทธวจนะ คาถาธรรมบท จาก พระไตรปิฎก

ขอแนะนำหนังสือขายดีเรื่อง คาถาธรรมบท จาก พระไตรปิฎก (พระพุทธวจนะ) พร้อมความเป็นมาของเรื่อง และคำอธิบายของทุกพุทธวจนะ ของพระอรรถกถาจารย์เรียงเรียงโดย อาจารย์ปัญญา ใช้บางยาง และ ดร.โรศะนี เวชประพันธ์ รายละเอียด : พระพุทธวจนะ คาถาธรรมบท จาก...พระไตรปิฎกพระพุทธวจนะ คาถาธรรมบท จาก...พระไตรปิฎกพุทธกิจปีที่ ๑ - พุทธกิจปีที่ ๔๕ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดง "ธมฺมปทคาถา"(คาถาธรรมบท, คาถาแสดงบทแห่งธรรม) แก่บุคคลต่างๆ ณ สถานที่ต่างๆ, ๓ เดือนหลังพุทธปรินิพพาน (๙ เดือนก่อน พ.ศ.) พระอรหันต์ ๕๐๐ รูป มีพระมหากัสสปเถระเป็นประธานได้ประชุมกันเพื่อรวบรวมพระธรรมวินัยที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงไว้ตลอดพระชนม์ชีพณ ถ้ำสัตตบรรณ ภูเขาเวภาระ เขตกรุงราชคฤห์เป็นเวลานาน ๗ เดือน เป็นปฐมสังคายนาเกิดการท่องจำพระธรรมวินัยที่เรียกว่า "มุขปาฐะ" (บอกด้วยปาก, จำไว้ด้วยการท่อง)พ.ศ. ๔๕๐ (บางแห่งว่า ๔๓๓) ภิกษุสงฆ์ในลังกาทวีปคำนึงว่าภายหน้ากุลบุตรจะมีสติปัญญาเสื่อมถอยลง จะไม่อาจจดจำพระธรรมวินัยด้วยวิธี "มุขปาฐะ"ต่อไปได้, พระอรหันต์ ๕๐๐ รูป จึงประชุมสาธยายมุขปาฐะแล้วจารึกคำสอนลงในใบลาน ณ อาโลกเลณสถาน มลยชนบท, ต่อมามีการเรียกจารึกนี้ว่า "พระไตรปิฎก"และยังมีการจารึกอรรถกถาบางส่วนด้วย เรียกการประชุมครั้งนี้ว่าสังคายนาครั้งที่ ๕พ.ศ. ๙๕๖ ภิกษุสงฆ์ในลังกาทวีป ประชุมทำสังคายนาครั้งที่ ๖ ณ โลหปราสาทเมืองอนุราธปุระ เพื่ออธิบายพระธรรมวินัยโดยอาศัยแนวจากอรรถกถาสีหลที่มีอยู่บ้างแล้วก็เกิดเป็นอรรถกภาษาสีหล ใช้ประกอบการอธิบายพระไตรปิฎกพ.ศ. ๙๖๕-๙๗๓ พระพุทธโฆสะชาวชมพูทวีปเดินทางมาลังกาทวีปขออนุญาตแปลคัมภีร์อรรถถาภาษาสีหลเป็นภาษามคธซึ่งหนึ่งในคัมภีร์อรรถกถาก็คือ ธัมมปทัฏฐกถา(อรรถกถาเป็นเครื่องพรรณนาซึ่งเนื้อความแห่งธรรมบทที่กล่าวถึงความเป็นมาของพระพุทธวจนะเรื่องธรรมบทในแต่ละคาถา) สารบัญ : พระพุทธวจนะ คาถาธรรมบท จาก...พระไตรปิฎก บทนำเรื่องความเป็นมาของพระพุทธพวจนะเรื่อง "ธมฺมปทคาถา" และอรรถกถา "ธัมมปทัฏฐกถา"คาถาธรรมบทวรรคที่ ๑ : ยมกะวรรค (ว่าด้วยเรื่องธรรมคู่ เป็นต้น)คาถาธรรมบทวรรคที่ ๒ : อัปปมาทะวรรค (ว่าด้วยเรื่องความไม่ประมาทและความประมาท)คาถาธรรมบทวรรคที่ ๓ : จิตตะวรรค (ว่าด้วยเรื่องจิต)คาถาธรรมบทวรรคที่ ๔ : บุปผะวรรค (ว่าด้วยเรื่องดอกไม้)คาถาธรรมบทวรรคที่ ๕ : พาละวรรค (ว่าด้วยเรื่องคนพาล เป็นต้น)คาถาธรรมบทวรรคที่ ๖ : ปัณฑิตะวรรค (ว่าด้วยเรื่องบัณฑิต)คาถาธรรมบทวรรคที่ ๗ : อรหันตะวรรค (ว่าด้วยเรื่องพระอรหันต์)คาถาธรรมบทวรรคที่ ๘ : สหัสสะวรรค (ว่าด้วยเรื่องวาจาหนึ่งพัน เป็นต้น)คาถาธรรมบทวรรคที่ ๙ : ปาปะวรรค (ว่าด้วยเรื่องบาป)คาถาธรรมบทวรรคที่ ๑๐ : ทัณฑะวรรค (ว่าด้วยเรื่องโทษทัษฑ์ เป็นต้น)คาถาธรรมบทวรรคที่ ๑๑ : ชราวรรค (ว่าด้วยเรื่อง ความแก่, ความเสื่อม) คาถาธรรมบทวรรคที่ ๑๒ : อัตตะวรรค (ว่าด้วยเรื่องตน คือ ตัวเราเอง)คาถาธรรมบทวรรคที่ ๑๓ : โลกะวรรค (ว่าด้วยเรื่องโลกประเภทต่างๆ)คาถาธรรมบทวรรคที่ ๑๔ : พุทธะวรรค (ว่าด้วยเรื่องพระพุทธเจ้า)คาถาธรรมบทวรรคที่ ๑๕ : สุขะวรรค (ว่าด้วยเรื่อง สุขประเภทต่างๆ)คาถาธรรมบทวรรคที่ ๑๖ : ปิยะวรรค (ว่าด้วยเรื่องสิ่งอันเป็นที่รัก)คาถาธรรมบทวรรคที่ ๑๗ : โกธะวรรค (ว่าด้วยเรื่อง ความโกรธ เป็นต้น)คาถาธรรมบทวรรคที่ ๑๘ : มละวรรค (ว่าด้วยเรื่องมลทิน)คาถาธรรมบทวรรคที่ ๑๙ : ธัมมะวรรค (ว่าด้วยเรื่องผู้มีธรรมแล้ว)คาถาธรรมบทวรรคที่ ๒๐ : มัคคะวรรค (ว่าด้วยเรื่องทางหรือข้อปฏิบัติ)คาถาธรรมบทวรรคที่ ๒๑ : ปกิณณกะวรรค (่ว่าาด้วยเรื่องเบ็ตเตล็ด)คาถาธรรมบทวรรคที่ ๒๒ : นิรยะวรรค (ว่าด้วยเรื่องนรกและทุคติ)คาถาธรรมบทวรรคที่ ๒๓ : นาคะวรรค (ว่าด้วยเรื่องเกี่ยวกับช้าง)คาถาธรรมบทวรรคที่ ๒๔ : ตัณหาวรรค (ว่าด้วยเรื่องตัณหา)คาถาธรรมบทวรรคที่ ๒๕ : ภิขุวรรค (ว่าด้วยเรื่องภิกษุ)คาถาธรรมบทวรรคที่ ๒๖ : พราหมณะวรรค (ว่าด้วยเรื่องคุณสมบัติของพราหมณ์) ขนาดของหนังสือ : กว้าง 22 ซม. ,ยาว 30 ซม. ,หนา 5.5 ซม.น้ำหนัก : 2,625 กรัม จำนวน 881 หน้า