ต้นกระพี้เขาควาย เก็ดเขาควาย สุดยอดต้นไม้หายาก1ใน5 สูง 60-80 ซม. ลวดลายสวยงาม

ต้นสูงประมาณ 50 cm กระพี้เขาควาย                 LEGUMINOSAE–PAPILIONOIDEAE Dalbergia cultrata Graham ex Benth. ชื่ออื่น       กระพี้ (ภาคกลาง) กำพี้ (เพชรบูรณ์) จักจั่น เวียด (เงี้ยว เชียงใหม่) อีเม็งใบมน (อุดรธานี) เก็ดดำ อีเฒ่า เก็ดเขาควาย (ภาคเหนือ) แดงดง (เลย) ชื่อสามัญ ชื่อการค้า   BurmaBlack Wood         กระพี้เขาควายเป็นไม้ต้นผลัดใบ สูง 10–25 ม. เรือนยอดเป็นพุ่มทรงสูงถึงค่อนข้างกลม เปลือกสีน้ำตาลเทา เรียบหรือแตกเป็นสะเก็ด กิ่งอ่อนและยอดอ่อนมีขนปกคลุม ใบ ประกอบรูปขนนก ก้านใบรวมแกนช่อใบยาว 10–15 ซม. มีใบย่อย 7–11 ใบ เรียงสลับ แผ่นใบย่อยรูปขอบขนานแกมรูปไข่กลับ กว้าง 1.5–2 ซม. ยาว 2.5–4.5 ซม. ปลายมนบางครั้งหยักเว้า โคนสอบเข้าเป็นรูปลิ่มหรือมนกลมเล็กน้อย ใบแก่เกลี้ยงหรือเกือบเกลี้ยง ดอก สีขาว ออกพร้อมกับผลิใบใหม่ เป็นช่อแยกแขนงสั้นๆ ตามง่ามใบใกล้ยอด ผล เป็นฝัก รูปขอบขนาน ปลายและโคนฝักมน กว้างประมาณ 2 ซม. ยาว 5–10 ซม. ส่วนใหญ่มีเพียง 1 เมล็ด แต่บางครั้งพบถึง 4 เมล็ด         กระพี้เขาควายมีการกระจายพันธุ์ในป่าเบญจพรรณทั่วทุกภาคของประเทศ ยกเว้นภาคใต้ ที่ความสูงจากระดับทะเลปานกลาง 100–1,000 ม. ในต่างประเทศพบที่พม่า และลาว ออกดอกเดือนมีนาคม–เมษายน ฝักแก่ประมาณ 3–4 เดือนหลังจากออกดอก         เนื้อไม้ละเอียด สีน้ำตาลอ่อน แก่นสีน้ำตาล มีเส้นสีเข้ม เสี้ยนตรง แข็งและเหนียว ทนทานมาก เลื่อยไสกบตกแต่งได้ยาก แต่ขัดมันได้ดี ใช้ทำเครื่องเรือน เครื่องใช้ เครื่องกลึง เครื่องแกะสลัก ด้ามเครื่องมือต่างๆ พานท้ายปืน ได้สวยงาม ทนทาน และมีราคาแพง