หนังสือ กสิณ เล่ม 1 - วิธีใช้กสิณเป็นเครื่องมือให้จิตตั้งมั่นเป็นฌาน โดย อ.มานะ

หนังสือ กสิณ เล่ม 1 จากสมถะ สู่วิปัสสนา จำนวนหน้า 79 หน้า ======= โปรดอ่านตรงนี้ก่อน ======= หากท่านปราถนาฝึกกสิณเพื่อ "อภิญญา" ได้โปรดข้ามเล่มนี้ไป โปรดดูสารบัญ และคำนำ ก่อนตัดสินใจสั่งซื้อ =========================== หนังสือ “กสิณ เล่ม 1" เล่มนี้ ว่าด้วยเรื่องของฝึกจิตให้ตั้งมั่นด้วยการฝึกกสิณ ซึ่งเป็นสมถะกรรมฐาน เพื่อให้ผู้ฝึกสามารถใช้กสิณในการทำให้จิตตั้งมั่นจนถึงฌาน และให้ความตั้งมั่นนั้น เป็นฐานไปสู่วิปัสสนาตามจุดมุ่งหมายของการปฏิบัติเพื่อหลุดพ้นจากวัฏสงสาร โดยในเล่ม จะค่อยๆ ไล่เรียงตามลำดับ ดังนี้ - หลักสมถะเพื่อเข้าถึงวิปัสสนา - การรู้จริตของผู้ปฏิบัติ - กรรมฐาน 40 มีอะไรบ้าง - สุกขวิปัสสโก เตวิชโช ฉฬภิญโญ และปฏิสัมภิทาญาณ เพื่อหลุดพ้น เพื่อญาณต่างๆ หรือเพื่อฤทธิ์+หลุดพ้นด้วย - วิธีเตรียมจิตก่อนฝึก รู้จักนิวรณ์ให้ดี - วิธีการฝึกกสิณ อุคคหนิมิต และปฏิภาคนิมิต เป็นอย่างไร - การสังเกตอารมณ์ฌาน ตลอดจนคำถามสำคัญ “ถ้าได้อริยะผลแล้ว ย้อนมาฝึกกสิณได้ไหม?” ที่ผู้เขียนถ่ายทอดจากประสบการณ์ภาวนา และเรียบเรียงจากครูอาจารย์ นำเสนอในแบบตรงๆ เรียบง่าย ไม่อิงไสยศาสตร์ เหมาะสำหรับท่านที่สนใจฝึกสมาธิ ไม่ว่าจะด้วยกรรมฐานกองใดๆ และท่านที่สนใจในเรื่องกสิณในฐานะของเครื่องมือที่ใช้เป็นฐานให้กับปัญญา เล่มที่ 1 จะปูพื้นฐานเรื่องกสิณ และต่อยอดในเล่มที่ 2 ต่อไป โดยเนื้อหาในเล่มที่ 2 มีดังนี้ - พุทธานุสสติ และกรรมฐานกองอื่นๆ - กสิณไฟ, น้ำ กสิณสี - ทิพยจักษุญาณและวิธีการฝึก - พลิกจากสมถะ สู่วิปัสสนา - การเข้าผลสมาบัติ - ฯลฯ ก่อนที่จะเข้าสู่ "กสิณ 1" นี้ แนะนำให้อ่าน "นั่งสมาธิให้ถึงฌาน" สองเล่มนี้ จะพูดถึงการฝึกฌานโดยกำหนดรู้ลมหายใจ องค์ฌาน วิตก วิจาร ฯลฯ และพาเข้าสู่วิปัสสนา เพื่อเป็นพื้นฐานก่อนที่จะฝึกกสิณ เพราะการกำหนดรู้ลมหายใจ เป็นเหมือนการอุ่นเครื่อง ถ้าจิตทรงตัวถึงฌานน้อยๆ ได้ก็ดีไม่น้อย นิวรณ์จะได้ ถูกละ ก่อนเข้าสู่การกสิณ ซึ่งจะช่วยให้นิมิตทรงตัวได้ดี หรือจะใช้กสิณในฐานะของเครื่องมือ ในกรณีที่บางวันที่รู้สึกว่ากำหนดลมหายใจแล้วเบื่อๆ ไม่มีอะไรแปลกใหม่ รวมจิตได้ช้า ลองเปลี่ยนเป็นกสิณดู อาจจะเหมาะกับอารมณ์ปัจจุบันมากกว่า อันนี้ก็เลือกใช้เอา อย่างที่บอก กสิณต่างๆ เป็นแค่อีก "หนึ่งเครื่องมือ" ที่จะช่วยให้จิตตั้งมั่น ==== รูปแบบการจัดพิมพ์ ==== หนังสือเล่มนี้จัดทำในรูปแบบ Print on Demand พิมพ์ขวา จัดพิมพ์จำนวนน้อย ด้วยเจตนาที่จะส่งมอบ แก่นของสภาวะธรรม ถึงมือผู้อ่าน เพื่อฝากเป็นมรดกทางธรรมไว้ในกามภพ ด้วยเนื้อหากระชับ เข้าประเด็น ไม่เยิ่นเย้อ และไม่อ้อมค้อมสไตล์ อ.มานะ === สารบัญ === เกริ่นนำ กสิณ (ความเข้าใจที่คลาดเคลื่อน) บทที่ 1 หลักการของสมถะ เพื่อวิปัสสนา - ประเด็นที่ 1 เพราะต้นเหตุคือ “จิตมันฟุ้ง ไม่ตั้งมั่น” - ประเด็นที่ 2 ถ้าเราตัดกิเลสด้วยปัญญาได้เลย ก็ดีสิ - ประเด็นที่ 3 เราไม่นั่งสมาธิแบบอดทน - ประเด็นที่ 4 ต้องนั่งนาน ๆ ก่อนใช้ปัญญา อย่างนั้นหรือ? - ประเด็นที่ 5 เป้าหมายคืออภิญญาหรือเปล่า บทที่ 2 จริต และกรรมฐาน 40 - จริต 6 - กรรมฐาน 40 - อัชฌาสัย หรือเป้าหมายทั้ง 4 - ท่านมีเป้าหมายอะไร? - ตั้งสุกขวิปัสสโกเป็นพื้นฐานเอาไว้ บทที่ 3 กสิณ - กสิณทั้ง 10 - กสิณและการแสดงฤทธิ์ - ทิพยจักษุญาณ - ได้อริยะผลแล้ว ย้อนมาฝึกกสิณได้มั้ย? บทที่ 4 เตรียมตัวก่อนฝึก - นิวรณ์ - ใช้ลมหายใจเป็นพื้นฐานเสมอ บทที่ 5 วิธีฝึกกสิณ - คำแนะนำในการฝึกกสิณ หนังสืออ้างอิง === คำนำหนังสือ === “กสิณ” คำที่มักเข้าใจคลาดเคลื่อนมากที่สุดคำหนึ่ง บางคนได้ยินก็ส่ายหน้า คิดว่ากสิณเป็นของโบราณ บางคนเห็นว่าเป็นของเล่นของพวกฤาษี บางคนคิดว่า ไม่ใช่ทางของฉัน เพราะฉันวิปัสสนา แท้จริงแล้ว... กสิณไม่ใช่ของลึกลับ ไม่ใช่ของขลัง ไม่ใช่ของที่จับต้องกันไม่ได้ หรือฝึกไม่ได้ และที่สำคัญ ไม่ได้เป็นแค่ปัจจัยที่ใช้สร้างอิทธิฤทธิ์เท่านั้น “กสิณ” เป็นเพียง “จุดยึด” อีกจุดหนึ่ง เป็นที่ตั้งของสติอีกที่หนึ่ง เป็นเสมือนกับ “สมอเรือ” อีกอันหนึ่งที่วางไว้ข้าง ๆ สมออันอื่น ๆ ที่จะเป็นเครื่องช่วยของกลาสีเรือ เพื่อไม่ให้เรือซัดส่ายไปตามคลื่นลมที่กระหน่ำเข้ามากระทบจิต แต่เมื่อเข้าใจคลาดเคลื่อน กสิณจึงเหมือนกับถูกกันออกไป เป็นอีกเส้นทางหนึ่งของการฝึกสมาธิ ที่บางครั้ง ผู้ฝึกก็หยิบขึ้นมาอ่านบ้าง มาลองฝึกบ้าง ลองทำดูบ้าง เมื่อไม่เห็นจุดมุ่งหมายอย่างชัดแจ้ง จึงไม่รู้ว่าแท้จริงแล้ว ผู้ปฏิบัติสามารถใช้กสิณให้เกิดประโยชน์ และส่งให้เกิดเป็นความก้าวหน้าในการปฏิบัติธรรมได้อย่างไร หนังสือเล่มนี้ ไม่ได้เขียนเพื่อบอกเทคนิคการทำสมาธิเท่านั้น แต่ยังมีจุดมุ่งหมายเพื่อคืน “เจตนารมณ์แห่งกสิณ” ให้กลับสู่ที่ของมัน ในฐานะของ “วิธีการรู้จักจิต และอีกหนึ่งเครื่องมือทำจิตให้สงบตั้งมั่น” ที่จะพาให้สมถะและวิปัสสนา มาบรรจบกันอย่างเป็นธรรมชาติ กสิณไม่ใช่ทางลัดอะไรหรอก… อย่างที่ว่าไว้ในย่อหน้าที่แล้ว เป็น “อีกทางหนึ่ง” หรือ “อีกวิธีหนึ่ง” ที่แค่จะพาให้จิตตั้งมั่นละจากนิวรณ์ นำพาให้ผู้ปฏิบัติได้พบกับช่วงเวลาและโอกาสที่จิตสว่างขึ้น โปร่งขึ้น อิสระขึ้น และเป็นฐานที่มั่งคง พอที่จะเพาะปัญญาตัดกิเลสต่อไป ต้องโปร่ง และอิสระ…. จริงๆ ไม่ใช่ว่าพอละจากนิวรณ์ได้ แล้วดันเข้าไปยินดีในกรงใหม่อีก ไม่ใช่เพื่อการนี้… --มานะ