หนังสือ แค่เครียดหรือป่วย? รับมือได้ด้วยจิตวิทยาคลินิก ผู้เขียน: ยุคุมิ เออิชิ สำนักพิมพ์ สุขภาพใจ ฮาวทู จิตวิทยา สุขภาพ

ชื่อหนังสือ: แค่เครียดหรือป่วย? รับมือได้ด้วยจิตวิทยาคลินิก ผู้เขียน: ยุคุมิ เออิชิ ผู้แปล: นิรุบล ใบประเสริฐ พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม 2569 ISBN 9786161407384 สำนักพิมพ์ สุขภาพใจ 17 x 23 ซ.ม. 128 หน้า ปกอ่อน ปอนด์ 2 สี เรื่องย่อ เป็นหนังสืออธิบายพื้นฐานความรู้ด้าน สุขภาพจิตและพฤติกรรมมนุษย์ ตั้งแต่วัยเด็กจนถึงผู้ใหญ่ ครอบคลุมบทบาทของ “นักจิตวิทยาที่ทางการรับรอง” รวมถึงวิธีทำความเข้าใจอาการทางใจที่พบในชีวิตประจำวัน เช่น ภาวะบกพร่องทางพัฒนาการ โรคซึมเศร้า วิตกกังวล แพนิก และโรคจิตเภท เนื้อหาอ่านง่าย อธิบายด้วยตัวอย่างจริง และมีภาพประกอบมากมาย เพื่อให้ผู้อ่านเห็นภาพอย่างเป็นรูปธรรม เน้นการปกป้องจิตใจมนุษย์ และเสนอแนวคิดว่าโรคทางใจไม่ใช่เรื่องแปลกประหลาด แต่เป็นสิ่งที่ทุกคนมีโอกาสเผชิญ พร้อมทั้งย้ำความสำคัญของการเข้าถึงผู้เชี่ยวชาญที่ถูกต้อง โดยไม่ให้ “มือสมัครเล่น” วินิจฉัยเอง แบ่งเป็น 3 บทใหญ่: บทที่ 1 จิตวิทยาคลินิกและนักจิตวิทยาที่ทางการรับรอง อธิบายว่า “จิตวิทยาคลินิก” คืออะไร และเหตุใดการดูแลจิตใจจึงสำคัญ ตั้งแต่การใช้จิตวิทยาแก้ปัญหาทางใจ บทบาทของนักจิตวิทยาที่ทางการรับรอง วิธีการทำงาน การร่วมมือสหวิชาชีพ ไปจนถึงข้อควรระวัง เช่น ห้ามวินิจฉัยเองเด็ดขาด บทที่ 2 ปัญหาทางจิตใจที่มักเกิดในเด็ก โครงสร้างการอธิบาย “ทุกโรค” ในบทนี้ แต่ละโรคจะมีกรอบใกล้เคียงกัน คือ 1. โรค/ภาวะนี้คืออะไร (ตาม DSM-5) 2. ลักษณะพฤติกรรมที่พบบ่อยในชีวิตจริง 3. สิ่งที่ “ไม่ควรเข้าใจผิด” 4. ผลกระทบต่อเด็ก ครอบครัว โรงเรียน 5. แนวคิดการดูแลและการสนับสนุน (ไม่ใช่การรักษา) โรค/ภาวะที่กล่าวถึง 1. ภาวะบกพร่องทางสติปัญญา (ID) - อธิบายว่าไม่ใช่ “โง่” แต่เป็นข้อจำกัดด้านการเรียนรู้และการปรับตัว - เน้นการมองเด็กเป็น “คนที่มีศักยภาพในแบบของตัวเอง” 2. ออทิสติกสเปกตรัม (ASD) - อธิบาย “สเปกตรัม” = ความหลากหลาย ไม่ใช่โรคเดียวกันหมด - เน้นความต่างด้านการสื่อสาร ความสัมพันธ์ และความยืดหยุ่น - ชี้ชัดว่า ไม่ใช่โรคที่หายหรือไม่หายแบบขาว–ดำ 3. สมาธิสั้น (ADHD) - แยกให้เห็นชัดว่าไม่ใช่ “เด็กดื้อ” - อธิบายผลต่อการเรียน ความมั่นใจ และความสัมพันธ์ - เตือนเรื่องการตีตราเด็ก 4. กลุ่มโรคทิกส์ (TD) - อธิบายอาการกระตุก/ส่งเสียงที่ควบคุมไม่ได้ - เน้นว่าการตำหนิจะทำให้อาการแย่ลง 5. ภาวะบกพร่องทางการเรียนรู้ (SLD / LD) - แยกชัดจาก “ไม่ตั้งใจเรียน” - ย้ำว่าเด็กมีสติปัญญาปกติ - เน้นบทบาทครูและผู้ปกครอง 6. ความผิดปกติด้านการสื่อสาร (CD) - อธิบายปัญหาภาษา การพูด การเข้าใจ - เชื่อมกับบทบาทนักจิตวิทยาและนักแก้ไขการพูด 7. ภาวะทุติยภูมิ (Secondary problems) - สำคัญมาก: โรคซึมเศร้า วิตกกังวล ที่เกิด “ตามมา” - เกิดจากการไม่เข้าใจ ไม่ได้รับการสนับสนุน - ชี้ว่าครอบครัวและสังคมมีผลมาก บทที่ 3 ปัญหาทางจิตใจที่มักเกิดในผู้ใหญ่ โรค/ภาวะที่กล่าวถึง 1. โรคจิตเภท (SZ) - อธิบายอาการหลงผิด ประสาทหลอน - ย้ำว่าไม่ใช่ “คนอันตราย” - แยกภาพจำผิด ๆ จากสื่อ - ระบุชัดว่าต้องเป็นหน้าที่จิตแพทย์ + ทีมสหวิชาชีพ 2. ไบโพลาร์ (BD) - แยกจากอารมณ์แปรปรวนทั่วไป - อธิบายช่วง Mania / Depression - เตือนเรื่องการเข้าใจผิดว่า “นิสัย” 3. โรคซึมเศร้า (MDD) - อธิบายมากกว่าคำว่า “เศร้า” - เน้นผลต่อร่างกาย ความคิด การใช้ชีวิต - ย้ำว่าไม่ใช่ความอ่อนแอ พูดถึงการขอความช่วยเหลือและการไม่ปล่อยไว้ 4. โรควิตกกังวล / แพนิค - อธิบายอาการทางกายที่ทำให้เข้าใจผิดว่าเป็นโรคกาย - เน้นวงจรความกลัว 5. PTSD - อธิบายผลของเหตุการณ์กระทบใจ - ย้ำว่า “ไม่ใช่ลืมไม่ได้เพราะอ่อนแอ” - เน้นความจำเป็นของผู้เชี่ยวชาญ 6. ความทุกข์ใจเรื่องอัตลักษณ์ทางเพศ (GD) - ใช้ภาษาระมัดระวัง ไม่ตัดสิน - แยก “ความทุกข์” ออกจาก “ตัวตน” - เน้นการเข้าใจและการไม่สร้างบาดแผลซ้ำ