รักใหญ่ ต้นน้ำเกลี้ยง เมล็ดพันธุ์ 1 ชุด50 บาทบรรจุ 60 เมล็ด(สำหรับปลูก)ส่งแบบตัดปีก

"รักใหญ่" ไม้มีค่าแหล่งยางรักธรรมชาติในป่าไทย ต้นรักใหญ่​ (𝘎𝘭𝘶𝘵𝘢 𝘶𝘴𝘪𝘵𝘢𝘵𝘢 (Wall.) 𝘋𝘪𝘯𝘨 𝘏𝘰𝘶)​ พืชในวงศ์ย่อย Anacardioideae เผ่า Anacardieae ที่เป็นแหล่งยางรักธรรมชาติสำคัญของไทย พบกระจายพันธุ์ในพื้นที่ธรรมชาติทั้งในประเทศไทย อินเดีย พม่า และลาว สำหรับในประเทศไทยพบมากในภาคเหนือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และภาคตะวันออกเฉียงใต้ ต้นรักใหญ่มีลักษณะเด่นเป็นไม้ต้นขนาดใหญ่ สูง 5-25 เมตร มีขนสั้นหนานุ่มตามกิ่งอ่อน ใบเรียงเวียน รูปรี รูปขอบขนาน หรือแกมรูปไข่กลับ ยาว 12-36 เซนติเมตร ปลายมน กลม หรือแหลม แผ่นใบหนา มีขนประปราย เส้นแขนงใบข้างละ 15-28 เส้น ดอกออกเป็นช่อแบบช่อแยกแขนงยาวได้ถึง 35 เซนติเมตร ดอกมีสีขาวอมชมพู มี 5-7 กลีบ ผลมีปีกที่ขยายมาจากกลีบดอกรูปขอบขนาน ยาว 5-10 เซนติเมตร ต้นรักใหญ่เจริญเติบโตได้ดีในป่าเต็งรัง ป่าสน หรือป่าดิบแล้ง ที่ระดับความสูงถึงประมาณ 1,300 เมตร น้ำยางจากต้นรักใหญ่เรียกว่า "น้ำรัก" หรือ "ยางรัก" มีคุณสมบัติพิเศษใช้ลงพื้นหรือทาเครื่องเรือน ซึ่งเป็นภูมิปัญญาท้องถิ่นที่สืบทอดมาแต่โบราณ ชื่อสกุล Gluta มาจากภาษาละติน "gluten" หรือ "glutus" หมายถึงติดแน่นหรือกาว ตามลักษณะของน้ำยาง อย่างไรก็ตาม ผู้เชี่ยวชาญเตือนว่าน้ำยางจากต้นรักใหญ่สามารถก่อให้เกิดการระคายเคืองผิวหนังอย่างรุนแรง ทำให้พองเป็นตุ่มน้ำใส จึงควรระมัดระวังในการสัมผัสโดยตรง แม้ว่าเมื่อนำยางรักไปผสมกับน้ำผึ้งจะมีสรรพคุณทางยาในการรักษาโรคผิวหนังที่เกิดจากพยาธิได้ นอกจากนี้ ยังพบพืชในสกุลเดียวกันคือ น้ำเกลี้ยง (G. laccifera (Pierre) Ding Hou) ซึ่งมีช่อดอกสั้นกว่า แต่ผลมีขนาดใหญ่กว่าและปีกสั้นกว่า พบในภูมิภาคอินโดจีน สำหรับในประเทศไทยพบทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือและภาคตะวันออก โดยสกุล Gluta L. ทั้งหมดมีประมาณ 22 ชนิด ส่วนมากพบในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และในประเทศไทยพบ 11 ชนิด ปัจจุบันต้นรักใหญ่ถือเป็นพืชเศรษฐกิจที่สำคัญของไทย เนื่องจากน้ำยางมีคุณค่าในงานหัตถกรรมไทย การอนุรักษ์และจัดการทรัพยากรพืชชนิดนี้อย่างยั่งยืนจึงมีความสำคัญต่อการรักษาภูมิปัญญาท้องถิ่นและการใช้ประโยชน์ในอนาคต ภาพ​ อุทยานแห่งชาติภูพาน จ.สกลนคร สบอ.10 (อุดรธานี)