เจ้ากรรมนายเว(ร)ลคัม (เรื่องสั้นเล่มเล็กขนาด A6) โดย กิ่งฉัตร

เมื่อถูกหมอดูทักว่ามีเจ้ากรรมนายเวรตามติดมาหลายชาติภพ แสนโสภาตกใจจนแทบสิ้นสติ หล่อนกลัวจนน้ำตาคลอ แต่พอมีเวลาคิด ผู้หญิงประเภทจินนตนาการสำคัญกว่าความรู้ (คิดเองเออเอง)ก็เกิดคำถาม     “ตามติดตลอดเวลาหรือ แล้วเวลาฉันอาบน้ำนั่งส้วมก็ตามเข้าห้องน้ำด้วยใช่ไหม”      เจ้ากรรมนายเวร...อ่า      “อ๊าย ไอ้ผีห้าร้อยปี ไอ้ผีบ้าลามก ไอ้ผีถ้ำมอง ขอให้แกเป็นตากุ้งยิง”      “ตอนห้าขวบฉันหกล้มคางฟาดพื้นจนเป็นแผลเป็นนี่ ฝีมือแกใช่ไหม”        “จักรยานล้มช่วงอยู่ปีหนึ่งจนหน้าแข้งเป็นแผลก็ผลงานแกละสิ”        “แล้วที่ฉันต้องเป็นโสดไม่มีแฟนจนทุกวันนี้ก็เป็นเพราะแกแน่ ไอ้ผีห้าร้อยปี         โอ๊ยแค้นใจสุดๆ อย่างนี้ต้องเรียกออกมาด่าทุกวันวันละสามเวลาให้หายแค้น         เจ้ากรรมนายเวร...ข้าจะไปร้องเรียนขอความเป็นธรรมได้ที่ไหนขอรับ      (มีแขกรับเชิญเป็นแกงค์ ๓๓๓ นิดนึง)