หนังสือเรื่อง นิพพานแห่งฝัน : Thelittleteapot : สำนักพิมพ์ P.S: 240 บาท

ข้าพเจ้าเคยเข้าใจผิด ว่าการรักษาไว้กับตัวคือนิยามของความมั่นคง แต่ความมั่นคงที่แท้จริง คือการรู้ว่าข้าพเจ้ายังสามารถดำรงอยู่ได้ แม้ในวันที่ไม่มีอะไรเลย ---------- รวมตะกอนความฝันระหว่างตัวตนหลงทาง ที่เล่าผ่านเรื่องราวการลอกคราบของปู ห้วงเวลาของการกระชากตัวออกมาจากกระดองใบเดิม สูบฉีดมวลน้ำเข้าร่าง ถอดทิ้งเกราะที่เคยคุ้มกะลาหัวทว่าไม่ต่างอะไรจากกรงขัง ผ่านการดิ้นรน เปราะบาง ปริแตก ก่อนจะสร้างใหม่ คล้ายการเติบโตที่เริ่มต้นจากความคับแคบ เพราะกระถางเก่าไม่อาจรองรับการขยายขนาดของหัวใจได้อีกต่อไป เมื่อวินาทีแห่งการสูญสลายคือจุดเริ่มต้นของการกลายเป็นบางสิ่งที่อนุญาตให้ตนไม่เป็นสิ่งใดเลย ความว่างเปล่าที่บรรจุอยู่ในนี้จึงมิได้โหยหาการเติมเต็ม เพียงเป็นสถานที่ที่เราจะละเมียดละไมต่อความไม่สมบูรณ์ โดยไม่จำเป็นต้องแบกรับความหมายอะไร ---------- บางส่วนจากในเล่ม การหลงทาง คือรูปแบบหนึ่งของการกลับบ้าน ---------- การอำลาที่ยากที่สุด ไม่ใช่การลาจากคนรัก  แต่คือการบอกลาคนคุ้นตาที่เราสวมบทบาทมานานแสนนาน  คนที่คอยพยักหน้าตอบรับทั้งที่ในใจคัดค้าน  คนที่คอยยิ้มร่าเพื่อปกปิดความเหนื่อยล้า เรามักจะทำตัวเองให้เบาหวิว เพื่อโบยบินไปตามแรงลมของผู้อื่น