หัวแหวนหยก หยกแท้ (เป็นส่วนหนึ่งของพระหยกองค์ใหญ่) หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินฺธโร วัดธรรมมงคล กรุงเทพฯ ปี 2535

#Kanyaweeisshop หัวแหวนหยก หยกแท้ (เป็นส่วนหนึ่งของพระหยกองค์ใหญ่) หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินฺธโร วัดธรรมมงคล กรุงเทพฯ ปี 2535 ขนาด 1.5 ซม. (ราคาออกวัด 1,500) 🔍สภาพไม่ผ่านการใช้ พร้อมกล่องเดิม ตามรูป 💱หัวละ.... **รับประกันแท้ค่ะ** ...ประวัติฯ ปาฏิหารย์ความเป็นมา.. ความสัมพันธ์ของประเทศแคนาดากับหลวงพ่อวิริยังค์ ก็ด้วยเหตุว่า ปี พ.ศ.2528 หลวงพ่อท่านนิมิตว่าจำเป็นจะต้องสร้างพระพุทธรูปขนาดใหญ่จากหินแข็งแรงทนทานมากๆชนิดหนึ่ง ก็คือหยก แต่โอกาสที่จะไปหาหยกที่มีขนาดใหญ่อย่างที่นิมิตเห็นนี้คาดว่ายากมากๆ โดยทั่วไปหยก หรือ Nephrite เคยมีความสำคัญต่อช่างแกะสลักชาวจีน สมัยราชวงศ์หมิง ว่ามีค่าแพงกว่าทองคำ ในสมัยปัจจุบัน ประเทศแคนาดาเป็นที่เหลืออยู่ไม่กี่ที่ในโลก ที่คิดว่าจะมีหยกคุณภาพสูงเหลืออยู่ พระอาจารย์หลวงพ่อวิริยังค์ได้เดินทางไปประเทศแคนาดาด้วยตัวเองสองสามครั้ง แต่ก็ยังไม่พบ ก็ได้ฝากให้ทางตัวแทนฝั่งแคนาดาช่วยสืบหาหยกขนาดยักษ์ต่อไปเพื่อจะนำไปทำเป็นพระหยก แต่จะพยายามขนาดไหนก็ยังไม่พบ วันหนึ่งในปี พ.ศ.2532 เดือนพฤศจิกายน ขณะที่หลวงพ่อวิริยังค์นั่งสมาธิอยู่นั้นท่านก็ได้นิมิตว่า เห็นหยกขนาดใหญ่ที่ต้องการได้เกิดขึ้นแล้ว หลวงพ่อท่านจึงได้ติดต่อไปยัง คุณ เคิร์ค เมคพีซ ประธานกรรมการบริษัทขายหยกที่แคนาดา ชื่อ เจด เวสต์ รีซอร์ซ เป็นบริษัทเหมืองหยกที่ใหญ่ที่สุดในแคนาดา ในวันเดียวกันที่หลวงพ่อท่านนิมิตเห็นหยกก้อนนี้ ก็ได้มีการค้นพบหยกขนาดใกล้เคียงกันกับที่หลวงพ่อวิริยังนิมิตขึ้นนี้ ซึ่งมีขนาด 32 ตัน จมอยู่ใต้น้ำลึกลงไปสิบเมตร ห่างจากเหมืองหยกที่ไกลออกไปประมาณ 70กิโลเมตร (ตามประวัติ ที่ตรงนี้เป็นเหมืองทอง) ไม่เกินหนึ่งอาทิตย์ต่อมา พระอาจารย์หลวงพ่อก็ได้บินไปดูหยกก้อนนี้ที่ประเทศแคนาดาพร้อมกับคุณชัยยศ สมบุญธรรม ก็ได้ตรวจสอบแล้วพบว่าเป็นหยกที่ถูกต้องตามลักษณะที่จะนำไปทำพระหยก พระอาจารย์หลวงพ่อก็ยินดีเป็นอย่างมากอยากจะให้หยกก้อนนำกลับไปโดยเครื่องบินพร้อมกันเพื่อจะได้เริ่มงาน แต่ด้วยขนาดแล้วจึงจำเป็นต้องส่งไปในทางเรือที่ต้องใช้เวลามากกว่าทีเดียว เมื่อหยกมาถึงเมืองไทยแล้ว ก็มาเจออุปสรรคอีกประการหนึ่งก็คือจะหาช่างฝีมือดีจากไหนเพื่อมาแกะสลักหินหยกได้ ท่านก็เลยติดต่อมาที่ ศาสตราจารย์ อำนวย ซึ่งเป็นคณบดีของ มหาวิทยาลัยศิลปกรณ์ ว่าจะหาช่างที่มีความสามารถขนาดแกะหยกได้จากไหน จากที่ได้พิจารณาก็แลเห็นว่าในเมืองไทยคงหาไม่ได้แน่ๆ ศาสตราจารย์อำนวยจึงแนะนำว่าคงต้องไปหาเอาที่ วิทยาลัยเมืองคาราร่า ประเทศอิตาลี เพราะที่นี่ขึ้นชื่อว่ามีช่างฝีมือดีในการแกะสลักก้อนหิน สามวันหลังจากนั้น หลวงพ่อวิริยัง พร้อมคณะก็ไปถึงเมืองคาราร่า ประเทศอิตาลี พร้อมกับศาสตราจารย์ อำนวย คุณรณชัย และคุณรัตนา สมบุญธรรม แต่ก็เป็นอุปสรรคอีกว่าโชคร้ายที่มาในช่วงเวลาปิดเทอมพอดี จึงไม่เจอช่างฝีมือแกะสลักที่ได้ถูกแนะนำมา ก่อนจะกลับกรุงเทพฯหนึ่งวันก็บังเอิญว่า ท่านก็ไปเยี่ยมชมตลาดร้านค้าที่นั่นก็บังเอิญไปเจอกับ มิสเตอร์ทรูฟิกซ์ ซึ่งเป็นเพื่อนกับช่างฝีมือสองคนนั้น เขาเลยพา หลวงพ่อฯกับคณะไปพบกับช่างฝีมือดีที่สุด คือนาย อิสเมล ซีซิ และ เปาโล เวียกจี ในวันต่อมาก็ทั้งสองก็ตกลงว่าจะทำงานชิ้นประวัติศาสตร์ให้กับ หลวงพ่อวิริยังค์ ในตอนแรกที่ได้มีฝรั่งตัวใหญ่มาทำงานในโรงงานพระที่วัดธรรมมงคลก็สร้างความประหลาดใจแก่ผู้พบเห็นไม่น้อยทีเดียว แต่ว่าหากย้อนกลับไปในช่วงของ อเล็กซานเดอร์มหาราช ขณะที่มาบุกล่าอาณาจักรในเอเชียแล้วล่าถอยกลับไปเพราะทนความร้อนไม่ไหว ขณะนั้นช่างฝีมือของยุโรปบางคนก็ไม่ได้กลับไปด้วยก็มาแกะสลักอยู่ในเอเชีย แล้วพระพุทธรูปร่างเหมือนคน ในครั้งแรกก็แกะด้วยช่างฝีมือชาวยุโรปนี่เอง โดยพระพุทธรูปเหมือนจริงถูกค้นพบว่าเป็นช่วงสมัย สองร้อยปีหลังจากพระเยซูคริสตกาล ก็เป็นช่างฝีมือพวกนี้ที่เป็นคนแกะสลัก ทั้งเปาโล เวียกจี และนาย ซีซิ ก็เป็นช่างที่มีประสบการณ์สูง ก็มีความมั่นใจในการแกะหินอ่อนขนาดใหญ่ แต่ก็ต้องมาเจอปัญหาใหญ่ ก็เนื่องด้วยหยกนั้นมีความแข็งมาก เครื่องมือที่เคยแกะหินอ่อนที่นำมาจากอิตาลีแทบจะนำมาแกะหยกไม่ได้เลย แต่โชคดีที่บริษัทหินอ่อนในไทยก็มีเครื่องมือที่นำมาตัดหยกได้ จึงได้มีเครื่องมือตัดหยกที่มีพลังมากกว่าเดิม ทำให้การตัดหยกในขั้นตอนแรก จากที่คิดว่าต้องใช้เวลาหนึ่งปีเป็นเหลือเพียงสามวัน แล้วการแกะพระหยกที่วิจิตรงดงามก็เสร็จลงในปี พ.ศ.2535 และนำไปตั้งประดิษฐานอยู่กับพระโพธิสัตว์เจ้าแม่กวนอิมหยก ที่ทำมาจากส่วนหนึ่งของหินหยกก้อนเดียว แล้วก็สร้างศาลาพอเศษเป็นที่สำหรับพระหยกทั้งสอง เป็นที่แน่นอนที่สุดว่า พระหยกที่ หลวงพ่อวิริยังสร้างขึ้นเป็นสิ่งมหัศจรรย์ของโลกก็ว่าได้ แต่ พระอาจารย์หลวงพ่อวิริยังค์ ได้บอกไว้ว่า “สิ่งที่มีค่ายิ่งที่แท้จริงของพระพุทธรูปหยกนั้นก็คือให้เรารำลึกถึงคำสอนขององสมเด็จพระสัมมาพระพุทธเจ้านั่นเอง”