หนังสือ ส่งน้องกลับดาว | 7D102

"ถ้าวันนั้น... ฉันสังเกตเร็วกว่านี้" "ถ้าฉันไม่เลือกโรงพยาบาลนั้น" "ถ้าคืนนั้นฉันไม่เผลอหลับไป" . คุณได้ยินเสียงกรงเล็บกระทบพื้นในหัว ทั้งที่บ้านเงียบมาหลายเดือนแล้ว คุณยังไม่กล้าเก็บชามข้าวของเขา ยังไม่กล้าซักผ้าห่มที่ยังมีกลิ่นเขาอยู่ และทุกครั้งที่เห็นสุนัขจรบนถนน คุณต้องหันหน้าหนีเพราะกลั้นน้ำตาไม่อยู่ . บางทีคุณก็กลัวว่า... ถ้าวันไหนหยุดเจ็บปวด มันจะกลายเป็นว่าคุณลืมเขาไปแล้ว . ความรู้สึกผิดที่หนักขนาดนี้ ไม่ได้บอกว่าคุณเป็นเจ้าของที่แย่ มันบอกว่าคุณรักเขามากแค่ไหน ยิ่งรักมาก ภาษีที่ต้องจ่ายตอนจากลาก็ยิ่งสูง . "ส่งน้องกลับดาว" เขียนโดยพระที่ทำงานกับผู้ป่วยระยะสุดท้ายมาหลายปี ไม่ใช่หนังสือที่บอกให้คุณหยุดร้องไห้ แต่เป็นหนังสือที่จะช่วยให้คุณรู้ว่า ทำไมคุณถึงเจ็บปวดขนาดนี้ และเจ็บปวดแบบนี้มันสมเหตุสมผลมากแค่ไหน แล้วค่อยๆ พาคุณออกจากกรงขังของคำว่า "ถ้าเพียงแต่..."