จิตวิทยาสถาปัตยกรรมสวัสดี

เมื่อผมได้เห็นสำเนาต้นฉบับของหนังสือ "จิตวิทยาสถาปัตยกรรมสวัสดี" วางบน โต๊ะทำงานครั้งแรก พร้อมทั้มีโน้ตสั้นๆ ว่ อาจารย์ทิพย์สุดา อยากให้ผมเขียน คำนำให้กับหนังสือ ผมเปิดผ่านๆ ไปสองสามหน้าอาการภูมิแพ้ผมก็เริ่มกำเริบ ด้วยผมเป็นคนแพ้ฝุ่นไร และเกสรดอกไม้ ตัวหนังสือที่เรียงรายอยู่ตรงหน้าเปรียบ ได้ดั่งฝุ่นไรและเกสรดอกไม้ สวยงามจนทำให้เกิดอาการอารมณ์แปรปรวน เกิด อาการเครียดโดยไม่รู้ตัว อาจเป็นด้วยอิทธิพลของหนังสือที่เกี่ยวกับจิตวิทยาขั้นสูง หรืออาจเป็นด้วยอิทธิพลของตัวหนังสือที่อาจารย์ทิพย์สุดา เขียนขึ้นด้วยลายมือตนเอง ทั้งเล่ม ทั้งตัวหนังสือและรูปภาพ ทั้งการจัดหน้กระดาษ ทั้งการจัด "อาร์ต เวิรค์" สำหรับการจัดพิมพ์ และที่เครียดมากขึ้นไปอีกก็ตรงที่ "คำศัพท์" หลายๆ คำ เป็น คำศัพท์ที่ผมไม่เคยชิน เป็นคำศัพท์ที่ผมไม่ได้ใช้ในชีวิตประจำวัน บางหน้าบาง บทความผมต้องอ่านทบทวน 2-3 ครั้งจึงจะเข้าใจ เมื่อตั้งสมาธิได้และเริ่มอ่านอย่าง จริงจังผ่านไปได้ไม่กี่บท ผมเกิดอาการท้อแท้และติเตียนตนเอง เกิดความรู้สึกว่า เรานี้ทำไมโง่เขลา มองโลกแต่เพียงผิวเผิน เป็นสถาปนิกมา 30 - 40 ปีี ทรนงตนเองว่า เป็นสถาปนิกที่เก่งกล้แต่ไม่สามารถมองอะไรได้ลึกซึ้งและทะลุ ปรุโปร่ง เช่น อาจารย์ทิพย์สุดา ที่นแปลกใจตรงที่อาจารย์ มองงานที่ผมออกแบบได้ สึกซึ้งกว่าตัวผมเอง