เหรียญ พระสุนทรีวาณี วัดสุทัศน์ กรุงเทพฯ ปี 2549 (เทพแห่งปัญญาบารมี ความสำเร็จทั้งปวง)

เหรียญ พระสุนทรีวาณี วัดสุทัศน์ กรุงเทพฯ ปี 2549 (เทพแห่งปัญญาบารมี ความสำเร็จทั้งปวง) ขนาด 2.5 ซม. พระสุนทรีวาณี คือ เทวีแห่งปรีชาญาณและความรู้แจ้ง ผู้ทรงอานุภาพบันดาลความเป็นเลิศทางปัญญาและการเข้าถึงพระธรรม พระสุนทรีวาณีปรากฏขึ้นเป็นครั้งแรกในสมัยรัชกาลที่ 5 ทำให้พระสุนทรีวาณีไม่เป็นที่รู้จักของคนโดยทั่วไป และคนส่วนใหญ่ที่รู้จักเทวีองค์นี้ จะมีแต่พุทธศาสนิกชนที่ได้ไปปฏิบัติธรรมภายในวัดสุทัศนเทพวราราม อันเป็นศาสนสถานที่ปรากฏองค์สุนทรีวาณีเป็นที่แรก อิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ของพระองค์มักจะปรากฏต่อผู้บูชาที่ต้องการเข้าให้ถึงความรู้แจ้งและทรงใช้ปาฏิหาริย์เหล่านั้นก็เพื่อนำผู้นั้นไปสู่ปัญญา ที่เป็นเช่นนี้เพราะพระสุนทรีวาณีเป็นเทวีผู้บันดาลปรีชาญาณหรือความรู้แจ้งทั้งหมด ซึ่งเป็นยอดปรารถนาของทุกคนที่ศึกษาในพระธรรม หรือแม้กระทั่งคนธรรมดาทั่วไปที่ทุกวันนี้ถูกพัดพาไปตามกระแสของโลกวัตถุ นอกจากนั้นพระองค์ยังทรงประทานสติปัญญาให้เพื่อให้เราหลุดพ้นหรือเอาตัวรอดจากความเสื่อมทั้งหลายและสามารถดำรงอยู่ได้อย่างเป็นสุขในสภาวการณ์นั้น ด้วยเหตุที่ว่าสิ่งที่จะสามารถแก้ไขปัญหาต่างๆ ได้นั้นคือสติปัญญา และตัวสติปัญญานี้ยิ่งใช้ยิ่งจะมีแต่ความเพิ่มพูน โดยไม่มีใครสามารถเอาไปจากเราได้ นอกจากนั้นยังมีคนกล่าวว่า พระสุนทรีวาณี ทรงเป็นเทวีองค์เดียวกับพระสรัสวดี คุรุเทพแห่งปราชญ์ทั้งมวลในศาสนาฮินดู ประวัติความเป็นมาของพระสุนทรีวาณีทรงเป็นเทวีที่เกิดขึ้นในวัดสุทัศนเทพวราราม โดยมีความสัมพันธ์กับคาถาบทหนึ่งในคัมภีร์สัททาวิเสส ซึ่งถือกันว่าเป็นคาถาศักดิ์สิทธิ์ พระเถระเจ้าในอดีตมักสั่งสอนบรรดาสานุศิษย์ให้บริกรรมคาถานี้ก่อนที่จะเริ่มเรียนพระปริยัติและก่อนเข้าที่ภาวนาทุกครั้ง เนื้อคาถามีดังนี้ มุนินทะ วะทะนัมพุชะ คัพภะสัมภะวะ สุนทะรี ปานีนัง สะระณัง วาณี มัยหังปิณะยะตัง มะนังฯ กล่าวกันว่าผู้ใดได้เจริญภาวนาด้วยพระคาถานี้ให้มากมั่นแล้ว จะเกิดอานิสงส์ทางสติปัญญา ความทรงจำ และนำความคิดให้พ้นจากความขัดข้องหลงลืมได้ พระสุนทรีวาณี นั้นเป็นพระปางพิเศษ เป็นรูปเทพธิดาทรงอาภรณ์อันงดงามวิจิตร พระหัตถ์ขวาแสดงอาการกวัก อันหมายถึงการเรียกเข้ามาหา นัยน์ว่าเป็นการเรียกสิ่งดีๆ ต่างๆ เข้ามาหาผู้บูชา พระหัตถ์ซ้ายหงายอยู่บนพระเพลา (หน้าตัก) มีดวงแก้ววิเชียร (เพชร) อยู่ในพระหัตถ์ พระสุนทรีวาณีเป็นพระซึ่งเกิดจากนิมิตแห่งคาถาสุนทรีวาณี ซึ่งเป็นคาถาที่ปรากฏในคัมภีร์สัททาวิเสส มี 32 คำ พระคาถานี้เป็นพระคาถาศักดิ์สิทธิ์ ผู้ใดเมื่อเรียนพระไตรปิฎก เรียนพระธรรม เรียนวิชา ภาวนาแล้วสามารถดับอวิชชา บังเกิดปัญญางาม ปัญญากลายเป็นสัญญา (สัญญา-ความจำได้หมายรู้) คือความทรงจำอันเลิศล้ำ โบราณาจารย์ได้สั่งสอนศิษยานุศิษย์ให้ท่องทุกครั้งก่อนที่จะเรียนพระไตรปิฎกตลอดมา ต่อมาสืบความได้ว่า ผู้ที่ท่องคาถานี้เฉพาะในยุครัตนโกสินทร์ ดำรงสมณศักดิ์เป็นสมเด็จพระสังฆราช 3 พระองค์ เป็นพระสมเด็จพระราชาคณะ และเป็นพระคณาจารย์ผู้มากด้วยเมตตาอีกเป็นจำนวนมาก สมเด็จพระวันรัต (แดง สีลวฺฑฒโน) อดีตเจ้าอาวาสรูปที่ 3 ของวัดสุทัศน์ฯ ได้ภาวนาโดยใช้คาถานี้จนเกิดเป็นนิมิต จึงให้จิตรกรหลวงเขียนภาพนิมิตนั้นแล้วตั้งบูชาที่หัวนอน ครั้นต่อมาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) เสด็จประพาสยุโรป สมเด็จพระวันรัต (แดง) ได้ถวายคาถานี้ให้จำเริญ ครั้งเมื่อเสด็จกลับมาจึงได้ตรัสว่าคาถานี้ศักดิ์สิทธิ์นัก และได้ทรงขอยืมรูปพระสุนทรีวาณีไปบูชาเป็นเวลา 5 ปี จนเมื่อสมเด็จพระวันรัต (แดง) อาพาธ ก่อนมรณภาพจึงขอพระราชทานกลับมาคืนวัด ผู้ที่บูชาพระสุนทรีวาณีจะเกิดความผ่องใส เกิดโชคลาภ และประสบความสำเร็จต่างๆ พระคาถานี้เมื่อได้บริกรรมจึงพบความอัศจรรย์ว่า “ผู้ใดปัญญาดี จะสามารถเรียนวิชาทุกประการและจำได้แม่นยำ ผู้ใดปัญญาไม่ดีนักบริกรรมแล้วจะเป็นวาสนามหานิยม” พระคาถาสุนทรีวาณีมีชื่อเรียกหลายอย่าง เช่น พระคาถาอาราธนาธรรม, พระคาถาเรียกธรรม, พระคาถาบารมี 10 ทัศน์, พระคาถาหัวใจอาการวัตตาสูตร หรือ คาถาหัวใจอนุตรสัมมาสัมโพธิญาณ เป็นคาถาประจำพระองค์ของสมเด็จพระสังฆราชญาณสังวร ที่ทรงสอนให้พระภิกษุ สามเณร อุบาสก อุบาสิกา ให้ภาวนาก่อนที่จะนั่งเข้าที่ภาวนา หรือก่อนเรียนพระปริยัติทุกคราวไป เพื่อกันบาปธรรม หรือ มารในใจ (ขอบคุณที่มา:Tnews) พระคาถาบูชา ให้ตั้งนะโม 3 จบ แล้วว่า มุนินทะ วะทะนัมพุชะ คัพภะสัมภะวะ สุนทะรี ปาณีนัง สะระณัง วาณี มัยหัง ปิณะยะตังมะนัง คำแปล นางฟ้า คือพระไตรปิฏกอันเกิดจากดอกอุบล คือพระโอษฏ์ของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้พึ่งพำนักของสรรพสัตว์ทั้งหลาย ขอจงยังใจของข้าพเจ้าให้เอิบอิ่มปรีดาปราโมทย์ รู้แจ่มแจ้งแทงตลอดจำได้ ปฏิบัติตามได้ ในพระไตรปิฏกทั้งโลกียะและโลกุตระนั้นเทอญ ถ้าอยากให้ผลทางด้านค้าขาย โชคลาภ ให้ภาวนาเพิ่มดังนี้ เอหิปัสสิโก โอปะนะยิโก โส มานิมา ฤ ฤา ฦ ฦา สา มานิมา ฤ ฤา ฦ ฦา (ฤ ฤา ออกเสียงว่า ลึ ลือ, ฦ ฦา ออกเสียงว่า รึ รือ)