(ใช้โค้ดลดอีก) NO MORE LOVE ไม่เอาแล้วก็ได้ความรัก / ผู้เขียน: โบนิตา อาดา (PS)/รี้ดดี้ / หนังสือใหม่ extra23

NO MORE LOVE ไม่เอาแล้วก็ได้ความรัก ผู้เขียน: โบนิตา อาดา จำนวน: 160 หน้า ขนาด 12.x16.5 cm พิมพ์ครั้งที่ 1 – ตุลาคม 2568 ISBN: 978-616-94666-5-9 ราคา: 220 บาท (5) ---------------------------- ไม่รักคือไม่รัก  เหตุผลของความไม่รักคือไม่รัก ---------------------------- เกี่ยวกับหนังสือ  รวมเรื่องราวของคนที่ถอดใจและปล่อยมือจากความรัก ห้วงอารมณ์หลากหลายของผู้ปรารถนาจะเป็นที่รัก ยินดีให้รักและหวังจะได้รับรักตอบ เรียนรู้ที่จะปรับตัว เสียสละ ลดทอนความต้องการของตัวเอง เพื่อให้ความสัมพันธ์ที่ใฝ่ฝันนั้นยาวนานไปได้ตลอดรอดฝั่ง หากมีเพียงน้อยคนที่สุขสมหวัง ในขณะที่บางคนเลือกจะหันหลังและกลับไปรักตัวเอง บางส่วนจากในเล่ม ความรักควรเป็นสิ่งที่เราสงบ ปลอดภัย และวางใจ แล้วถ้าไม่ มันคือรักหรือเปล่า —----- ก่อนรักเธอร่างตัวเองเป็นผู้ให้ ผู้สร้าง ผู้มอบความสดใสและรอยยิ้มให้สัมพันธ์ เมื่อรัก เขาทำให้เธอมีพลัง และรู้สึกว่าตัวเองช่างโชคดี เมื่อผิดหวัง เมื่อสั่นคลอน เมื่อความไม่ปลอดภัยคืบคลานเข้ามา เธอพบภูติผีในตัวเอง เป็นซาตานตัวร้าย เป็นคนพูดไม่รู้เรื่อง เป็นคนเอาแต่ใจ เป็นคนประสาท และเป็นบ้า  —----- เธอจะใจดีกับตัวเองเป็นอันดับแรก ไม่โกรธที่รักล้มเหลว เธอทำทุกอย่างเท่าที่ทำได้ แก้ไขเท่าที่จะแก้ไหว ที่เหลือคือเธอต้องรับมือกับความผิดหวังและรู้จักปล่อยวาง เพราะว่าความรับผิดชอบขั้นพื้นฐานของมนุษย์ทุกคนคือเราต้องรับผิดชอบความรู้สึกของตัวเองให้ได้ —----- ความเป็นจริงคือเราเอาแต่สนใจความรู้สึกของตัวเอง การยืนหยัดเอาความต้องการของตัวเองโดยไม่คิดเผื่อคนอื่น ไม่ได้แสดงออกเพราะเป็นห่วง เราแค่อยากเซฟใจตัวเองหลังรักที่เลือกจะหันหลังให้  —----- ทั้งที่รู้ว่าการเลิกรา คือการปลดปล่อย ให้อิสระ ให้ต่างฝ่ายต่างแยกย้ายไปมีชีวิตที่มีความสุขของตัวเอง ทั้งที่ควรยินดีกับเขาที่ตั้งใจเลือกชีวิตของตัวเองท่ามกลางความคาดหวังทั้งหมดทั้งมวล เธอกลับทุกข์ทรมานเหมือนคนปริ่มจมน้ำ ดำผุดดำว่ายตะกายเอาชีวิตรอด เหมือนคนขาดยาที่อยากเสพสักนิด แค่สักนิด ทั้งที่ในความจริงเธอเคยรู้ว่ารักที่ดีต่อใจและยั่งยืนต้องเป็นยังไง เมื่อเป็นเจ้าของหัวใจที่โดนความรักเล่นงาน เธอกลับเป็นบ้าเป็นหลัง เป็นคนที่ไม่ยอมบรรลุนิติภาวะ —----- บ้างคิดว่าการปลดวางคือเส้นทางที่เบาสบาย ไม่ผูกใจ บางคนคิดว่าความสัมพันธ์เป็นเพียงขยะพิษที่ทิ้งลงถังก็จบไม่ ต้องคลี่คลาย การสะสางสัมพันธ์ที่ยุ่งเหยิงใช้พลังงานมากเกินไป ใช้ความร่วมมือและแรงขับเคลื่อนภายในฟุ่มเฟือยเกินจำเป็น —----- เธอคิดว่ามันคงดีขึ้น หากใครสักคนที่ว่าพร้อมจะรักเธอในวันที่เธอไม่รักตัวเอง รักในความเหวอะหวะของชีวิต รักในความบิดเบี้ยว ไร้กำลัง วันที่ล้มเหลวหรือรุ่งโรจน์ รักในวันที่แต่งหน้าจัด หรือรักในวันที่ไม่อาบน้ำแปรงฟันนอนจมขี้เกียจตั้งแต่เช้ายันเย็น  —----- การเลือกเดินออกมาจากชีวิตใครสักคนยากเสมอ แต่ถ้าการอยู่ไม่มีความหมาย รังแต่จะทำร้ายกันไปเรื่อยๆ ก็ไม่รู้ว่าจะทนทุกข์กับเรื่องซ้ำ ๆ เดิม ๆ ไปทำไม —----- เธอรู้ว่ามันยากแสนยากที่มนุษย์สองคนจะมีจังหวะได้พบปะและพึงพอใจกันจนใช้ชีวิตร่วมกันได้ ทั้งรูปลักษณ์แรกพบ เรื่องที่สนใจ นิสัยส่วนตัว ชุดความคิด ตารางเวลา ภูมิปัญญา รสนิยมบนเตียง นิยามความสัมพันธ์ ไปถึงการยอมรับจากครอบครัว ถ้าเป็นเธอคงไม่รู้สึกว่าการทะเลาะคือบั่นทอน แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาตราบใดที่เธอและเขาไม่ใช่คู่รักที่คาดหวังปลายทางของความสัมพันธ์ไม่ตรงกัน เคยมีคนบอกว่าคนที่แต่งงานกันไม่ใช่เพราะเขาเหมือนกัน คล้ายกัน แต่มันคือการแก้ปัญหาไปด้วยกัน ซึ่งคงแล้วแต่นิยามของใครแต่ละคนจริงๆ  ที่สำคัญคือนั่นแหละ ความหวัง หากไร้ซึ่งความหวังแล้วรักนิรันดร์คงไม่มีวันเกิดขึ้นจริง —----- เธอไม่รู้หรอกว่าเขาปวดใจไหมที่ต้องเห็นภาพคนเคยรักซมซานกับรักใหม่เจียนตายขนาดนี้ แต่ถ้าเธอเป็นเขา เธอก็ยังคงมา เพราะท้ายที่สุดแล้วเธอก็ยังแคร์เขา เหมือนที่เขาแคร์เธออยู่บ้าง  ในฐานะอะไรก็ไม่รู้เหมือนกัน —----- ความสัมพันธ์ที่ดีควรอยู่กับคนที่แชร์ความรู้สึกได้ ไม่ใช่ต้องกังวลว่าความรู้สึกของตัวเองไม่มีราคา เธอไม่ควรรู้สึกผิดที่เมื่อเอ่ยความต้องการแล้วทำให้เรื่องบานปลายแทนการแก้ปัญหา เพราะนั่นหมายถึงว่านี่อาจไม่ใช่บ้านที่ให้ความรู้สึกปลอดภัยและอยากอยู่ไปตลอดชีวิต —----- แต่การคบกันไปแล้วต่างคนต่างไม่ได้ตรงตามความต้องการของอีกฝ่าย รับกันไม่ได้ ไม่มีการเปลี่ยนแปลง ปล่อยมือคงเป็นทางที่ดีที่สุด —----- เธอขอบคุณเขาเหมือนที่เคยขอบคุณช่อดอกไม้ที่เขาจัดให้ ขอบคุณที่ผ่านเข้ามาทำให้เธอคลายกังวลและเลิกกังขาในความดีงามของผู้คน ขอบคุณที่สอนเธอจัดดอกไม้ และเก็บมันทิ้งเมื่อร่วงโรย ทุกเดือนธันวาคมที่ความประทับใจเคยผลิบาน เธอยังคงพินิจคิดถึงการผ่านเข้ามาในชีวิตช่วงหนึ่งของเขาร่ำไป