เฟิร์นโชน เฟิร์นทนแดดทนแล้ง เลี้ยงง่าย ฟอร์มสวยทุกต้น พร้อมส่ง

(Forking Fern) ชื่อวิทยาศาสตร์ Dicranopteris lineris (Burm.f.) Underw var. linearis ชื่อวงศ์ GLEICHENIACEAE ชื่ออื่น โชนใหญ่ กูดกิน กูดเกี๊ยะ (เชียงใหม่), โชน (ชุมพร), สือลัง (มลายู) ลักษณะทั่วไป เฟิร์นดินขนาดใหญ่ ขึ้นตามพื้นดิน เหง้าอยู่ใต้ดิน ลึกยาวและเลื้อยไปได้ไกลมีขนละเอียดสีนํ้าตาลอ่อนปกคลุมส่วนที่อยู่ ใต้ดินสีน้ำตาลเกือบดำ ตอนบนสีฟางข้าวมีขนสีนํ้าตาลอ่อนปกคลุม ใบ ใบแบบขนนกขนาดใหญ่ซ้อนกัน 3-4 ชั้น ปลายใบจะเจริญ ออกไปเรื่อยๆ เนื้อใบบางเกลี้ยง ใบย่อยคู่ล่างสุดใหญ่กว่าคู่อื่นๆ ขอบใบจักเว้าแฉกๆ แฉกอยู่ชิดกัน แฉกที่ปลายใบเล็กหรือเห็นไม่ชัด เส้นกลางใบด้านล่างมีขนตามช่อง กลุ่มอับสปอร์ยาวแคบมักอยู่ที่ปลายเส้นกลางใบใกล้ขอบใบและขอบใบจะม้วนลง นิเวศวิทยา พบตามพื้นที่ชายเขา ได้รับแสงแดดเต็มวัน สามารถ เจริญเติบโตได้ในดินหลากหลายชนิด ที่ระบายนํ้าได้ดีความชื้นได้สูง มีอินทรีย์วัตถุมาก การใช้ประโยชน์ ยอดอ่อน ดองหรือกินเป็นผัก ใบแก่ฟอกขาว และย้อมสีทำใบไม้แห้งประดับ การใช้ประโยชน์ด้านสมุนไพร ราก ต้มเป็นยาขับปัสสาวะ สงบประสาท และช่วยการหมุนเวียนของโลหิต เหง้า มีรสขมเป็นแป้ง ถ้ากินมากจะเป็นพิษสะสมต่อลำไส้ ต้มรวมกับหน่ออ่อน ขับปัสสาวะ ขับพยาธิ 1 ต้น คือ 1 ก้าน