ตะกรุดหัวใจโลกธาตุ หลวงปู่ใจ วัดเสด็จ

คาถาบูชาหลวงปู่ใจ วัดเสด็จ นะโม 3 จบ อิติอะระหัง สุคโต อินทสุวัณโณ หลวงปู่ใจ นามะเต อาจาริโยเม อายัสมา อาจาริโยเม ภันเตโหหิ ... ...หลวงปู่ใจ ท่านเป็นพระพูดน้อย พูดแต่คำที่เป็นประโยชน์และไพเราะหู ท่านไฝ่รู้ สนใจไสยศาสตร์เวทย์มนต์มาตั้งแต่สมัยที่ยังไม่ได้บวช ผู้เฒ่าผู้แก่คนไหนมีวิชา ก็ไปขอเรียนวิชาด้วย เมื่อเรียนแล้ว ก็นำมาทดลองทำดูว่าจะดีจริงเหมือนเจ้าของหรือไม่ครั้งหนึ่ง ท่านเรียนวิชามหานิยมจากผู้เฒ่าท่านหนึ่งที่อัมพวาเรียนแล้วท่านก็นำมาทดลองทำดู โดยไปยืนใกล้ ๆ ต้นฟักทอง ยื่นมือออกไปห่างจากยอดฟักทอง 1 ศอกแล้วทำสมาธิบริกรรมคาถาที่เรียนมา ปรากฏว่าสักพักหนึ่งยอดฟักทองค่อย ๆ เอนมาเกาะที่มือ มีคนถามท่านว่าจะนำไปใช้ได้อย่างไร ท่านบอกต้องเด็ดไปตากแห้ง แล้วบดเป็นผง ปลุกเสกอีกครั้งหนึ่ง ผงนี้ไม่ว่าให้หญิงหรือชายกินเป็นต้องหลงทุกราย แต่ท่านบอกว่าเพื่อต้องการลองวิชาเท่านั้น ...หลวงปู่ยิ้ม วัดหนองบัว คืออาจารย์ผู้สอนทำตะกรุดให้หลวงปู่ใจ โดยท่านได้ทดสอบพลังจิตของหลวงปู่ใจก่อน ด้วยการให้กำหนดจิตเพ่งสมาธิให้ไส้เทียนขาดกลางให้ได้ก่อนหลวงปู่ใจทำอยู่ 7 คืน ไม่สำเร็จ จนคืนที่ 8 ท่านก็ตั้งใจแน่วแน่ว่าจะต้องทำให้ได้ หากทำไม่ได้ก็จะเลิกล้มความตั้งใจ ซึ่งปรากฏว่าหลวงปู่ใจทำได้ในคืนที่ 8 นี้ หลวงปู่ยิ้มถึงกับเอ่ยปากชมว่า เก่งกว่าท่านเสียอีก เพราะหลวงปู่ยิ้มต้องทำถึง15 วัน... หลวงปู่ใจมีของหลายอย่างที่เสาะหากัน อาทิ เหรียญอริยสัจ พระเนื้อเมฆพัด ผ้ายันต์ ตะกรุดลูกอมและ ตะกรุดปราบทาษาฯลฯ ของของท่านดีทางแคล้วคลาดและมหานิยม ซึ่งท่านบอกว่า "ไม่โดนได้น่ะมันดี จะได้ไม่เจ็บ” ...ตะกรุดลูกอม เรียกว่า"ตะกรุดโลกธาตุ” เป็นตะกรุดที่สร้างชื่อให้กับหลวงปู่ใจเป็นอย่างมากตะกรุดนี้มีทั้งเนื้อทองคำ เนื้อนากและเนื้อเงิน ความยาวของตะกรุดยาว 7 ใบมะขามเรียง กว้างประมาณ 1 ซ.ม. ม้วนแล้วจะได้ประมาณ 10 รอบ สอดไหม 5 สีเขียว ขาว แดง ดำ เหลือง เรียกว่า“ไหมเบญจธาตุ” ตะกรุดนี้ยามคับขัน ท่านให้กลืนลงท้อง แล้วเอาผ้าขาวปูไว้หัวนอน ภายใน 7 วันตะกรุดจะออกมาเอง ...ตอนมอบตะกรุดท่านจะบอกว่า “เป็นของดีนะจ๊ะ" เก็บให้ดีนะจ้ะ ทำยากนะจ๊ะ” และตะกรุดนี้เป็นตะกรุดที่ท่านจะสร้างให้เฉพาะบุคคลที่ท่านเห็นสมควรได้ไว้เท่านั้นคือเป็นคนดีมีศีลธรรม หรือผู้ที่ปกครองคนหมู่มาก ซึ่งท่านจะทราบด้วยญาณของท่านเองว่า ท่านควรจะให้ใครหรือไม่ กล่าวกันว่ามีนายทหารชั้นผู้ใหญ่บางคนไปหาท่านที่วัดหลายครั้ง เอ่ยปากขอท่าน ก็ไม่ได้ โดยท่านจะกล่าวแต่เพียงสั้น ๆ ว่า “รู้สึกจะไม่ดีจ้ะ” อีกเรื่องหนึ่งที่ถือเป็นตำนานที่เลื่องลือของท่าน คือเมื่อปี 2500 ที่ทางการสร้างพระเครื่องฉลอง 25พุทธศตวรรษ ตะกรุดของท่านที่ให้ไป ใส่ในเบ้าหลอมโลหะหลอมไม่ละลายไม่ว่าจะหลอมนานแค่ไหน จนเจ้าหน้าที่ต้องตักขึ้นมาเก็บรักษาไว้ที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ