หนังสือ ปรัชญาหมาและสัตว์ศึกษาที่มี(ห)ม(า)นุษย์เป็นศูนย์กลาง

ปรัชญาหมาและสัตว์ศึกษาที่มี(ห)ม(า)นุษย์เป็นศูนย์กลาง บรรณาธิการโดย พิพัฒน์ พสุธารชาติ ขนาดหนังสือ กว้าง 14.3 x สูง 21 cm. (สัน 27 mm.) เข้าเล่มปกอ่อนจำนวน 464 หน้า หนังสือเล่มนี้พยายามตอบคำถาม 5 ข้อเกี่ยวกับสัตว์ คือ 1. ความหมายของชีวิต (meaning of life) 2. ความรู้สึกตัว (consciousness) 3. ความเป็นเหตุเป็นผล (rationality) 4. ภววิทยา (ontology) 5. ประวัติศาสตร์ (history)  ปิดท้ายด้วยภาคผนวก 1 “แนวคิดมนุษย์เป็นศูนย์กลางในฐานะแพะรับบาปของวิกฤตสิ่งแวดล้อม: บทปริทัศน์” และภาคผนวก 2 “บทวิจารณ์หนังสือ ปรัชญาแมว ปัญญาเหมียว: แมวและความหมายของชีวิต” ของจอห์น เกรย์ เนื่องจากเป็นหนังสือปรัชญา (ที่ไม่ปฏิเสธการวิจัยเชิงประจักษ์) เกี่ยวกับสัตว์ ; เนื้อหาในแต่ละส่วน (ยกเว้นส่วนที่เป็นภาคผนวก) จะประกอบไปด้วย 3 บท คือ 1. บทนำ 2. บทความหลัก และ 3. บทวิจารณ์ เพื่อรักษาความหมายของปรัชญาในแง่ของการถกเถียงถึงเรื่องที่มีความสลับซับซ้อนและยังไม่สามารถหาคำตอบสุดท้าย (final answer) ในตอนนี้ได้ ________________________________________________ สารบัญ   คำนำของบรรณาธิการ   ส่วนที่หนึ่ง ความหมายของชีวิต   บทที่ 1 บทนำ: ว่าด้วยความหมายของชีวิต ของเรา ของเขา หรือของมัน? คริษฐป์ จิญญา   บทที่ 2 ชีวิตของสุนัข: สัตว์สามารถใช้ชีวิตที่มีความหมายได้หรือไม่? ไมเคิล เฮาส์เคลเลอร์   ส่วนที่สอง ความรู้สึกตัว   บทที่ 3 บทนำ: คำถามเบื้องต้นเรื่องความรู้สึกตัว  ปิยณัฐ ประถมวงษ์   บทที่ 4 เป็นเพียงจักรกลสัตว์เท่านั้นหรือ? ว่าด้วยคำถามเรื่องความรู้สึกตัวของสัตว์ เซซิเลีย เฮย์ส   บทที่ 5 ข้อวิจารณ์ความรู้สึกตัวของสัตว์โดยปีเตอร์ คาร์รัทเธอร์ วีรวุฒิ เหรียญมณี   ส่วนที่สาม ความเป็นเหตุเป็นผล   บทที่ 6 บทนำ: แนะนำเดวิดสันและบทความ “สัตว์ที่รู้จักใช้เหตุผล” กนิษฐ์ (มิตินันท์วงศ์) ศิริจันทร์   บทที่ 7 สัตว์ที่รู้จักใช้เหตุผล โดนัลด์ เดวิดสัน    บทที่ 8 ‘ความเป็นเหตุเป็นผล’ ที่หลากหลาย และปัญหาเรื่อง ‘ความเชื่อ’  พิพัฒน์ พสุธารชาติ   ส่วนที่สี่ ภววิทยา   บทที่ 9 บทนำ: จุดเปลี่ยนทางภววิทยากับสถานะของสัตว์ พนา กันธา   บทที่ 10 การเผชิญหน้าระหว่างมนุษย์กับสัตว์ในโลกแบบพหุภววิทยา พนา กันธา   บทที่ 11 เมื่อสุนัขกับเจ้าของจ้องตากัน: ปัญหาของภววิทยาแบบธรรมชาตินิยม พิพัฒน์ พสุธารชาติ   ส่วนที่ห้า ประวัติศาสตร์   บทที่ 12 บทนำ: สัตว์มีประวัติศาสตร์หรือไม่? พิชยะพัฒน์ นัยสุภาพ   บทที่ 13 สัตว์กับวิชาประวัติศาสตร์: พรมแดนความรู้ว่าด้วยมนุษย์ สัตว์ และตัวกระทำทางประวัติศาสตร์ พิชยะพัฒน์ นัยสุภาพ   ภาคผนวก   -แนวคิดมนุษย์เป็นศูนย์กลางในฐานะแพะรับบาปของวิกฤตสิ่งแวดล้อม: บทปริทัศน์ ไลนา ดรอซ -บทวิจารณ์หนังสือ ปรัชญาแมว ปัญญาเหมียว: แมวและความหมายของชีวิต” ของจอห์น เกรย์