ลูกอมรุ่นเงินล้านขนาดเล็ก หลวงพ่อแช่ม วัดตาก้อง ปี 60

หลวงพ่อแช่ม วัดตาก้อง ท่านเป็นพระเกจิชื่อดังที่เข็มขลังมากองค์หนึ่ง แห่งลุ่มน้ำนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม อีกรูปหนึ่งที่เป็นที่เคารพศรัทธาของพุทธศาสนิกชนทั้งใกล้-ไกล ท่านเป็นผู้ทรงวิทยาคมและพุทธาคมเป็นเลิศ เจ้าของฉายาว่า "เหรียญปืนไขว้" หลวงพ่อแช่ม อินทโชโต พระเกจิอาจารย์แห่งลุ่มน้ำนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม เป็นพระเกจิอาจารย์สมัยเดียวกับพระเกจิอาจารย์ที่มีชื่อเสียงหลายๆ รูป อาทิ หลวงพ่อคง วัดบางกะพ้อม หลวงพ่อจาด หลวงพ่อจง หลวงพ่อคง หลวงพ่ออี๋ และพระครูบาศรีวิชัย เป็นต้น วัตถุมงคลของท่านเป็นที่เคารพเลื่อมใสและได้รับความนิยมอย่างกว้างขวาง โดยเฉพาะเหรียญรูปเหมือนรุ่นแรก ซึ่งสร้างเมื่อปี พ.ศ.2484-2485 เพื่อแจกทหารหาญที่ผ่านสงครามอินโดจีน ว่ากันว่ามีพุทธคุณล้ำเลิศในด้านคงกระพันชาตรี ฟันแทงไม่เข้าทีเดียว รูปทรงของเหรียญก็ออกจะแปลกกว่าเหรียญรูปเหมือนอื่นๆ ซึ่งส่วนใหญ่นิยมสร้างเป็นเหรียญรูปไข่ หรือรูปทรงเสมา แต่ "เหรียญรูปเหมือนหลวงพ่อแช่ม รุ่นแรก" นี้ ขอบโดยรอบจะหยักเป็นมุมแหลม 16 หยัก เท่ากับอัตราโสฬสมงคล "พระเจ้าสิบหกพระองค์" พอดิบพอดี แลดูสวยงามมากครับผม อัตโนประวัติของหลวงพ่อแช่ม เป็นชาวนครปฐมโดยกำเนิด เกิดเมื่อปี พ.ศ.2405 ตั้งแต่เยาว์วัยได้ศึกษาร่ำเรียนอักขระทั้งภาษาไทยและภาษาขอมกับพระอาจารย์จ้อย วัดดอนเจดีย์ ผู้เรืองวิทยาคม พระอาจารย์เห็นถึงคุณวิเศษและความใฝ่ใจของหลวงพ่อแช่ม จึงประสิทธิ์ประสาทวิทยาการด้านพุทธเวทพร้อมเคล็ดลับต่างๆ ให้โดยไม่ปิดบัง ซึ่งท่านก็สามารถเรียนรู้ได้อย่างแตกฉาน ต่อมาเมื่ออายุครบบวช ท่านจึงเดินทางกลับมาอุปสมบท ณ บ้านเกิด ที่วัดตาก้อง ได้รับฉายา "อินทโชโต" โดยมี พระครูอุตรการบดี (หลวงพ่อทา) วัดพะเนียงแตก เป็นพระอุปัชฌาย์ พระครูสมถกิตติคุณ (กลั่น) วัดพระประโทน เป็นพระกรรมวาจาจารย์ พระอาจารย์ตุ่ม (น้าของท่าน) เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ซึ่งในขณะนั้นหลวงพ่อทา ท่านถือเป็นพระเกจิที่เรืองเวทวิทยาคมมากรูปหนึ่ง หลังจากอุปสมบทแล้วหลวงพ่อแช่ม ท่านได้อยู่จำพรรษาที่วัดพะเนียงแตกเรื่อยมาเพื่อศึกษาวิชาอาคมกับพระอุปัชฌาย์ ซึ่งในสมัยนั้นหลวงพ่อทา วัดพะเนียงแตก ท่านมีตำแหน่งเป็นเจ้าคณะแขวงเมืองนครปฐมด้วย ท่านเป็นพระนักปฏิบัติ เชี่ยวชาญทางสมถกัมมัฏฐาน มีพลังทางจิตกล้าแข็ง ท่านทำเครื่องรางของขลังไว้แจกแก่ลูกศิษย์ลูกหา หลวงพ่อแช่มเมื่อมาอยู่กับหลวงพ่อทา ซึ่งเป็นลูกหลานของชาวเวียงจันทน์ที่อพยพมาตั้งแต่สมัยรัฐกาลที่ ๓ จึงได้ทำทุกอย่างที่จะปรนนิบัติอุปัชฌาย์ ด้วยตั้งใจแน่วแน่ว่าจะขอเรียนวิชาการทุกอย่าง จากหลวงพ่อทาให้จงได้ จึงได้เข้ารับใช้อย่างใกล้ชิด หลวงพ่อแช่มเฝ้าปรนนิบัติวัตรถากอาจารย์อยู่ด้วยการรับใช้และนวดเฟ้นเช่นนี้เป็นเวลานานถึง ๓ พรรษา จึงได้ถ่ายทอดคาถาอาคมจากอาจารย์สมความปรารถนา โดยได้รับการถ่ายทอดวิทยาคมต่างๆไว้มากมาย โดยเฉพาะการเจริญกรรมฐานตามแบบโบราณจารย์ หลวงพ่อทา ท่านสั่งสอนหลวงพ่อแช่มว่า ป่าช้าเป็นป่าชั่วช้า ป่าเลวทราม เพราะเป็นป่าผี ป่าที่มีแต่ซากศพ แต่ถ้าพระไปอยู่ ป่าช้าก็เป็นป่าดี เป็นป่าแก้ว ป่าช้าที่พระอยู่จึงเรียกว่าป่าแก้ว เป็นป่าที่สงบ สงัด ร่มเย็น เพราะเป็นป่าที่แสวงหาธรรมของสาธุชน เป็นป่าที่ปฏิบัติธรรมของลูกพระตถาคต และเป็นป่าบำเพ็ญสมณธรรมของพระอริยสงฆ์ ซึ่งหลวงพ่อแช่มก็ได้ซึมซับเอาแนวความคิดนี้มาจากพระอุปัชฌาย์ เมื่อหลวงพ่อแช่ม ได้ศึกษาวิชาจนแตกฉานแล้ว ท่านกับเพื่อนภิกษุได้ออกเดินธุดงค์ไปนมัสการพระแท่นดงรัง จังหวัดกาญจนบุรี ประมาณปี พ.ศ. ๒๔๓๐ ได้ไปไหว้สถานที่ดับขันธ์ปรินิพพานของพระพุทธองค์ สถานที่ถวายพระเพลิงพระบรมสารีริกธาตุของพระบรมครูแล้ว ก็เกิดความปีติเอิบอิ่มใจ ได้ปลงธรรมสังเวชเกิดความสลดใจในธรรม ว่าคนมาในโลกนี้แล้ว ไม่ว่าไพร่ ผู้ดี มั่งมี หรือเข็ญใจ เจ้าฟ้ามหากษัตริย์ ผู้มีศักดานุภาพ เป็นเจ้าชีวิตของคนทั้งหลาย ก็ล้วนแต่ต้องพ่ายแพ้แก่พระยามัจจุราช คาถาโปร่งฟ้า ของหลวงพ่อแช่ม วัดตาก้อง ทอ ยอ สิกท้อ ทอม ออ อืออือ โปร่งอึ โปร่งอือ กะขะ ขะจะ เมจะ อิถาเมตัง อุมิ เมอุ อะมิ อิตถียัง อึอือ วา เอติ ภูตัง จิตตัง จิตติ พันธัง พันกายะ พันธะนุง เอวะ โทวะ อะอา โปร่งรุ่งโรจน์ โอตา ถัยกายะ เอวะ กามานิตศรี สัตตะวา สัพเพชะนา พะหูชะนา สัพพา อิตถิโย พะหู อิตถิโย สัพเพ ปุริโส พะหูปุริโส สัพเพบดี พะหูสหบดี สัพเพชะนา พะหูชะนา สัพเพ อะมะวา อึอือ พะหูอะมะ วา อึอือ สัพเพ พรหมา สัพเพ กุมารีวา พะหูนารีวา มะอะอุ มะมะอะอุ มิอิอะอำอึง นะมะอิสวา สะนะ สะนะ สวาอิ นะอุมะอะ อึอือวา พุทธัง อายะเนยะ นิมิคะ นะสะคะ คะวิตัสสะ คะวะโต คะมินะ ฯ (สวด 3.5.7.9. จบ ) พุทธคุณรอบด้าน เน้นเมตตามหานิยม เสริมสิริมงคล