คาโมงาวะ นักสืบอาหารรสชาติที่ยังคิดถึง
鴨川食堂おかわり
ผู้เขียน : คาชิวาอิ ฮิซาชิ
ผู้แปล : เมธี ธรรมพิภพ
จำนวนหน้า : 256 หน้า
ราคา : 260 บาท (15)
สำนักพิมพ์ Bibli
เรื่องย่อ
ร้านอาหารคาโมงาวะเปิดทำการอีกครั้ง
พร้อมเสิร์ฟอาหารและให้บริการที่มากกว่าความอร่อย
เราต่างก็มีเมนูอาหารที่สำคัญต่อใจ และปรารถนาจะได้ลิ้มรสอีกสักครั้ง
ร้านอาหารของสองพ่อลูกตระกูลคาโมงาวะจึงทั้งขายอาหาร
พร้อมทั้งให้บริการสืบหาสูตรอาหารที่หายไปตามความต้องการของลูกค้า
เพื่อปรุงรสชาติในความทรงจำขึ้นมาใหม่
ผู้คนหลากหลายที่เดินทางมาที่ร้านแห่งนี้มีตั้งแต่นักว่ายน้ำดาวรุ่งที่คิดถึงกล่องข้า
วหน้าสาหร่ายของพ่อ จนถึงนางแบบดังที่โหยหาข้าวผัดสีสันแปลกตาของแม่
การได้ลิ้มรสชาติอาหารเหล่านั้นอีกครั้งจะทำให้ชีวิตของพวกเขาเปลี่ยนแปลงไปอย่างไร
คาโมงาวะ นักสืบอาหารรสชาติที่ยังคิดถึง นวนิยายภาคต่อของ คาโมงาวะ
นักสืบอาหารรสชาติความทรงจำ หนังสือขายดีที่ชาวญี่ปุ่นหลงรัก
…………………..
“หนังสือแสนอบอุ่นเล่มนี้จะทำให้คุณเพลิดเพลินไปกับอาหารญี่ปุ่น” –
Kirkus
จุดเด่น/จุดสังเกต
• ยอดพิมพ์ฉบับภาษาญี่ปุ่นทั้ง 11 เล่ม คือ 390,000 เล่ม
• ยอดขายฉบับภาษาญี่ปุ่นทั้ง 11 เล่ม รวมทั้งสิ้น 350,000 เล่ม
• ขายลิขสิทธิ์ไปแล้วทั้งสิ้น 22 ภาษา ได้แก่ บัลกาเรียน, จีนตัวย่อ, เช็ก,
เยอรมัน, สเปน, กาตาลา, ฝรังเศส, อังกฤษ, กรีก, ฮังกาเรียน, อินโดนีเซีย,
อิตาเลียน, เกาหลี, ลิทัวเนียน, ดัตช์, โปแลนด์, โปรตุเกส, รัสเซีย, สวีดิช, ไทย,
ตุรกี, จีนตัวเต็ม
• สร้างเป็นละครทางช่อง NHK ในปี 2016
เกี่ยวกับผู้เขียน
คาชิวาอิ ฮิซาชิ
เกิดปี 1952 ที่จังหวัดเกียวโต ศึกษาระดับมหาวิทยาลัยที่ Osaka Dental
University หลังจากเรียนจบ เขากลับมาทำงานเป็นทัตแพทย์ที่เกียวโต
นอกจากนี้เขายังทำหน้าที่ควบคุมดูแลเนื้อหาเกี่ยวกับจังหวัดเกียวโตซึ่งเผยแพร่ทา
งรายการโทรทัศน์และนิตยสารจำนวนมาก ผลงานเขียนที่โดดเด่น เช่น เกียวโต
โอกุ โนะ มาโยอิมิจิ มาจิ คาระ ฮานาเรเตะ ‘อานาบะ’ โอะ อารุกุ
(ถนนลับในเกียวโต ออกจากเมืองใหญ่ไปเดินใน ‘ที่ที่คนยังไม่ค่อยรู้จัก’), บุราริ
เกียวโต ชิอาวาเสะ อารุกิ (เอ้อระเหยในเกียวโต เดินเล่นด้วยความสุข) ฯลฯ
ส่วนผลงานนวนิยาย เช่น คาโมงาวะ นักสืบอาหารรสชาติความทรงจำ และ
คาโมงาวะ นักสืบอาหารรสชาติที่ยังคิดถึง ฯลฯ
เกี่ยวกับผู้แปล
เมธี ธรรมพิภพ
เริ่มเรียนภาษาญี่ปุ่นนิดๆหน่อยๆในสมัยมัธยมต้นที่โรงเรียนเซนต์คาเบรียล
หลังจบมัธยมปลายที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา
ได้รับทุนรัฐบาลญี่ปุ่นไปศึกษาต่อที่ประเทศญี่ปุ่นเป็นเวลาเจ็ดปี
โดยศึกษาระดับปริญญาตรีและปริญญาโทที่คณะเศรษฐศาสตร์
มหาวิทยาลัยโอซากะ หลังจบการศึกษา
ได้รับโอกาสเป็นอาจารย์ประจำสาขาวิชาภาษาญี่ปุ่น คณะศิลปศาสตร์
มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์เป็นเวลาห้าปี
ก่อนจะออกมาเปิดร้านบอร์ดเกมคาเฟอีกสามปีครึ่ง ปัจจุบันเป็นนักแปลอิสระ
และรับสอนภาษาญี่ปุ่น
ผลงานแปลนวนิยายร่วมกับสำนักพิมพ์บิบลิ ได้แก่ หนังสือชุด ราชันกวาง
เล่ม 1-4 โดยอุเอฮาชิ นาโฮโกะ, หนังสือชุด แม่มดกิกิผจญภัย เล่ม 2-6 โดยเอโกะ
คาโดโนะ, โซ่ดอกไม้แห่งความลับกับบุคคลปริศนา โดยมินะโตะ คะนะเอะ,
เทพธิดาการบูร โดยฮิงาชิโนะ เคโงะ, Mystery Arena กลเกมมรณะ โดยฟุคามิ
เรอิจิโร, เสียงโทรศัพท์ข้ามเวลา โดยโอตสึ อิจิ, ส่งต่อปาฏิหาริย์ผ่านหนังสือ
โดยโมริซาวะ อากิโอะ, #ถึงเวลาเล่าความจริง โดยยูกิ ชินอิจิโร
ข้อความจากในเรื่อง
การตกปลาก็เท่ากับฆ่าปลานั่นเอง ไม่ใช่แค่ปลาเท่านั้น
ไม่ว่าจะเป็นเนื้อหรือผักก็ตาม เมื่อนำสิ่งมีชีวิตนั้นมากิน มนุษย์จึงต้องพูดว่า
ขอรับประทานเป็นอาหาร เพราะฉะนั้นปลาที่ตกมาแล้วจะต้องนำมากิน
ไม่ใช่ตกเล่นๆ เห็นเป็นแค่ความเพลิดเพลิน
คำว่า บ้าน หมายถึงสถานที่ที่ครอบครัวอาศัยร่วมกัน
แต่ในบ้านไม่ได้มีแต่อาหาร ยังมีรสชาติของคนที่อยู่ร่วมชายคาด้วย
บ้านไม่ใช่สิ่งที่สืบทอดกันด้วยสายเลือดเพียงอย่างเดียว
ต้องมีผู้ถ่ายทอดความรู้ด้วยถึงจะเรียกว่าบ้าน
เซอามิ ปูชนียบุคคลในประวัติศาสตร์วงการละครโนเคยกล่าวไว้ว่า
‘หากสืบทอดเพียงตัวบ้าน โดย
ไร้การสืบทอดศิลปวิทยาแล้วไซร้ หาใช่บ้านที่แท้’
ผมคิดว่าอาหารไม่ได้มีแต่รสชาติ
การมีความรู้สึกต่ออาหารแตกต่างไปนับเป็นเรื่องธรรมดา