หนังสือ Cigar Pain คงมีรอยแผลเป็นตลอดกาล

** เริ่มจัดส่งวันที่ 28 ก.พ. เป็นต้นไป ** “ แด่ทุกดวงจิตที่แหลกลาญ แต่มิวายควานหาจิตวิญญาณที่หายไป ” . ❋ Cigar Pain คงมีรอยแผลเป็นตลอดกาล ❋ เมื่อโลกใบนี้ไร้ที่หลบซ่อนจากความเจ็บปวด หญิงสาวคนหนึ่งจึงปลดปล่อยตัวเองจากนรกบนดินสู่นรกของจริงในโลกหลังความตาย ที่มียมทูตรอถามไถ่ถึงที่มาอันโง่เขลาของมนุษย์ที่ทำเช่นเธอ . ระหว่างทางเดินไปยังประตูนรก เขาเปิดโอกาสให้เธอได้เล่าเรื่องของตัวเองเป็นครั้งสุดท้าย เธอจึงบรรจงเปิดเปลือยรอยแผล กางดูประวัติศาสตร์ของทุกความร้าวรานในชีวิตที่ตนเกลียดชัง เล่าให้ยมทูตฟังว่าที่ผ่านมาชีวิตใจร้ายกับเธอเพียงใด และเธอใจร้ายกับตัวเองเพียงใด . นี่จึงเป็นเรื่องเล่าที่มีความหมายอยู่ระหว่างจดหมายลาตายกับคำร้องขอพิจารณาไปเกิดใหม่ ว่าด้วยการแตกสลายและกอบโกยซ้ำแล้วซ้ำเล่า อย่างมนุษย์เน่าเฟะที่มีปลายทางเป็นการพังทลายลงโดยสมบูรณ์ เพราะขาดแคลนรักทุกชั่วขณะของลมหายใจ . ❋ บางส่วนจากในเล่ม ❋ “ การเกลียดตัวเองเป็นสิ่งแรกที่ฉันทำได้หลังจากตื่นนอน และเป็นสิ่งสุดท้ายที่หมั่นทำก่อนหลับฝัน ชีวิตอาจไม่โหดร้ายขนาดนั้น แต่เป็นฉันเองที่ใช้มันอย่างโหดเหี้ยม เฆี่ยนตีตัวเองด้วยความคึกคะนอง ไม่ระมัดระวังการเปลี่ยนผันของชีวิต กราฟความล้มเหลวพุ่งทะยานสูงขึ้นไม่มีท่าทีจะลด อีกทั้งยังก่อตัวเป็นปัญหาที่ฉันไม่เคยอ่านมันออกเลย ” “ ฉันเองก็คือมนุษย์คนหนึ่งที่ดำรงอยู่บนความไม่ดีพร้อม และในฐานะที่เกลียดตัวเองอยู่มากมาย ฉันก็พยายามที่จะตามหาหนทางรักตัวเองให้ได้สักครั้งเช่นกัน ” “ ฉันไม่อยากเป็นมนุษย์ที่เอาแต่โกรธวันจันทร์เจ็ดโมงเช้า ด่าทอวันอังคารและวันพุธที่ยังมาไม่ถึง ฝืนยิ้มในวันพฤหัส ลากดึงมาจนถึงวันศุกร์ อมยิ้มในเช้าวันเสาร์ หัวเราะร่าอีกครั้งเย็นวันนั้น ตื่นสายอีกทีวันอาทิตย์ตอนสิบโมงเช้า และซึมเศร้าอีกครั้ง เมื่อวันจันทร์กำลังจะมาถึง ” . ❋ นักเขียน ❋ SINNER P ความเจ็บปวดของคนบาป นิยามนามปากกาภายใต้งานเขียนพื้นหลังสีดำ เรียนไม่จบ เคยยอมแพ้ให้กับชีวิต เคยล้มเหลว เคยไม่เข้าใจ เสพติดการอยู่เงียบๆ คนเดียวตอนกลางคืน เยียวยาตัวเองผ่านเพลงเดิม และมุมห้องเดิมที่ถูกใช้ไปกับอดีตที่พยายามจะขว้างทิ้ง ไม่ชอบออกไปข้างนอก เติบโตจากอาหารข้างตึกและกาแฟวันละแก้ว ชอบดอกกุหลาบแต่ไม่เคยปลูกสำเร็จเลยสักครั้ง เลยเลือกสักไว้ที่แขนซ้ายแทน  ปรารถนาการหายดีจากโรคที่เป็นอยู่ พูดไม่รู้เรื่อง แต่เรียบเรียงงานเขียนพอใช้ได้ คลั่งสีดำเป็นชีวิตจิตใจ เพิ่งลาออกหลังจากทำงานหนักมาแปดปี กำลังค้นหาชีวิตดีๆ ผ่านการนอนตื่นสาย ผ่านสิ่งที่รัก ผ่านความฝันที่กำลังผ่อนผันมันไปทีละนิดตั้งมั่นว่าจะมีชีวิตอยู่ต่อไปเพื่อสื่อสารกับต้นไม้ ท้องฟ้า และแมวจรข้างทางเพียงเท่านั้น