ภูมิบ้านนามเมือง คำใคร ไทย-มอญ-เขมร

การตั้งชื่อภูมิบ้านนามเมืองด้วยศัพท์ท้องถิ่นในประเทศไทย เกี่ยวเนื่องชาติพันธุ์ภาษา ภาษาเขมร, มอญ, กูย และอื่น ๆ อิงฐานข้อมูลนิทาน, ตำนาน, พุทธประวัติ, ประวัติชุมชน, แหล่งโบราณคดี (ถ้ามี) จากหัวเรื่อง ๖๐ บท จำนวนกว่า ๒๐๐ ภูมิบ้านนาม ซึ่ง ๗๐% จัดเป็นสันนิษฐานใหม่ เช่น บันนังบูโย สีคิ้ว สีมุม สตึก ทับทัน ท่าเตียน ศรีสะเกษ ราษีไศล เขากระโดง สะกอม(สงขลา) บ้านพม่า(สุรินทร์) ตาลวก กังแอน เปลาะปลอ พิมาย หนองวัวซอ ขามทะเลสอ ลำพะยา ลำพยา เปริด เปร็ต เปร็ด บุณเยิง ดงพญาไฟ เชื้อเพลิง เสียวสวาท ฯลฯ โดยรวบรวมจากคอลัมน์ “คำถิ่นกลิ่นอายแขฺมร์” และ “ภูมิบ้านนามเมือง” ในนิตยสารทางอีศานฉบับปฐมฤกษ์ถึงฉบับปีที่ห้า (พ.ศ.2555-2560) ปรับแก้วิเคราะห์ให้ชัดเจน สุจิตต์ วงษ์เทศ : คำนำเสนอ ทองแถม นาถจำนง : บรรณาธิการ