สมุดเลคเชอร์ วิ.แพ่ง ๔ ฉบับเตรียมสอบทุกสนามสอบ

หนังสือเล่มนี้เป็นเล่มสุดท้ายของวิชากฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ที่ผู้เขียนนำหลักกฎหมายจากประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งภาค ๔ วิธีการชั่วคราวก่อนพิพากษา และการบังคับตามคำพิพากษาหรือคำสั่งซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมครั้งล่าสุด ตามพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง (ฉบับที่ ๒๙) พ.ศ.๒๕๕๘ มาเรียบเรียงย่อหลักกฎหมายและอธิบายหลักกฎหมายไปพร้อมๆ กับตัวอย่างตามแนวคำพิพากษาศาลฎีกาในลักษณะเป็นหัวข้อสั้นๆ คล้ายการจดเลคเชอร์ หรือการโน้ตย่อในประมวลกฎหมายขณะอ่านหนังสือเช่นเดียวกับเล่มก่อนๆ แต่เนื่องจากบทบัญญัติดังกล่าวมุ่งเน้นไปในทางปฏิบัติของเจ้าพนักงานบังคับคดี และการพิจารณาคดีของศาลที่มีลักษณะต่างไปจากบทบัญญัติในภาคอื่น อันเป็นเนื้อหาที่ค่อนข้างยากในการทำความเข้าใจ ผู้เขียนจึงเพิ่มเติมส่วนของการอธิบายลำดับขั้นตอนทางปฏิบัติและลำดับความเข้าใจของการใช้หลักกฎหมายลงไปในข้อสังเกตของแต่ละเรื่อง ซึ่งผู้เขียนหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะช่วยให้ผู้อ่านสามารถทำความเข้าใจได้ดียิ่งขึ้น สารบัญ ภาค ๔ วิธีการชั่วคราวก่อนพิพากษาและการบังคับตามคำพิพากษาหรือคำสั่ง บทที่ ๑ วิธีการชั่วคราวก่อนพิพากษา ๑. จำเลยขอให้โจทก์วางเงินค่าฤชาธรรมเนียมในการดำเนินคดี (มาตรา ๒๕๓, ๒๕๓ ทวิ) ๒. โจทก์ขอคุ้มครองชั่วคราวก่อนพิพากษา(มาตรา ๒๕๔ – ๒๖๓) ๒.๑. วิธียื่นคำขอคุ้มครองชั่วคราว ๒.๒. การพิจารณาคำขอคุ้มครองชั่วคราว ๒.๓. การออกคำสั่งและผลของคำสั่งคุ้มครองชั่วคราว ๒.๔. ผลของคำสั่งคุ้มครองชั่วคราวภายหลังศาลชี้ขาดตัดสินคดี ๒.๕. การยกเลิก เพิกถอน หรือแก้ไขคำสั่งคุ้มครองชั่วคราว ๒.๖. จำเลยที่ถูกบังคับตามคำสั่งคุ้มครองชั่วคราว ขอให้โจทก์ชดใช้ค่าสินไหมทดแทน ๓. ขอคุ้มครองประโยชน์ระหว่างพิจารณา(มาตรา ๒๖๔) ๔. การใช้วิธีการชั่วคราวก่อนพิพากษากับผู้ค้ำประกัน(มาตรา ๒๖๕) บทที่ ๒ คำขอในเหตุฉุกเฉิน (มาตรา ๒๖๖ – ๒๗๐) บทที่ ๓ การบังคับคดีตามคำพิพากษาหรือคำสั่ง ๑. หลักทั่วไปของการบังคับคดี (มาตรา ๒๗๑) ๒. คำบังคับ (มาตรา ๒๗๒, ๒๗๓) ๓. การบังคับคดีกับผู้ค้ำประกันในศาล (มาตรา ๒๗๔) ๔. หมายบังคับคดี (มาตรา ๒๗๕, ๒๗๖) ๕. ศาลที่มีอำนาจออกหมายบังคับคดี (มาตรา ๓๐๒) ๖. การไต่สวนหาทรัพย์สินของลูกหนี้ตามคำพิพากษา (มาตรา ๒๗๗) ๗. อำนาจเจ้าพนักงานบังคับคดี (มาตรา ๒๗๘ - ๒๗๙) ๘. ผู้มีส่วนได้เสียในการบังคับคดี (มาตรา ๒๘๐, ๒๘๑) บทที่ ๔ การบังคับคดีตามคำพิพากษาหรือคำสั่งกำหนดให้ชำระเงิน ๑. อำนาจยึดและอายัดทรัพย์สินของเจ้าพนักงานบังคับคดี (มาตรา ๒๘๒) ๒. ข้อจำกัดอำนาจและความรับผิดของเจ้าพนักงานบังคับคดี (มาตรา ๒๘๓, ๒๘๔) ๓. ทรัพย์สินและสิทธิเรียกร้องที่ไม่อยู่ในความรับผิดแห่งการบังคับคดี (มาตรา ๒๘๕, ๒๘๖) ๔. ขอกันส่วน (มาตรา ๒๘๗) ๕. ร้องขัดทรัพย์ (มาตรา ๒๘๘) ๖. ขอชำระหนี้จำนองหรือหนี้บุริมสิทธิก่อนเจ้าหนี้อื่น (มาตรา ๒๘๙) ๗. ขอเฉลี่ยทรัพย์ (มาตรา ๒๙๐, ๒๙๑) บทที่ ๕ งดการบังคับคดี และถอนการบังคับคดี (มาตรา ๒๙๒ – ๒๙๕ ตรี) บทที่ ๖ เพิกถอนหรือแก้ไขกระบวนการบังคับคดี (มาตรา ๒๙๖) บทที่ ๗ การบังคับคดีตามคำพิพากษาในกรณีอื่นๆ ๑. การบังคับคดีตามคำพิพากษาให้ขับไล่ (มาตรา ๒๙๖ ทวิ – ๒๙๖ สัตต) ๒. การบังคับคดีตามคำพิพากษาให้กระทำการหรืองดเว้นกระทำการ (มาตรา ๒๙๗ – ๓๐๑) บทที่ ๘ วิธียึดทรัพย์ อายัดทรัพย์ และการจ่ายเงิน ๑. การยึดทรัพย์ (มาตรา ๓๐๓ – ๓๐๙ จัตวา) ๑.๑. วิธียึดทรัพย์ ๑.๒. ผลแห่งการยึดทรัพย์ ๑.๓. วิธีจัดการทรัพย์ที่ยึด ๑.๔. การคัดค้านหรือขอเพิกถอนการขายทอดตลาดเพราะเหตุได้ราคาต่ำเกินสมควร ๑.๕. สิทธิของผู้ซื้อทรัพย์จากการขายทอดตลาดขอขับไล่ ๑.๖. การขายทอดตลาดอาคารชุด ที่ดินหรือหมู่บ้านจัดสรร หรือทรัพย์สินอื่นที่กฎหมายบังคับให้จดทะเบียน ๒.๑. วิธีอายัด ๒.๒. ผลของการอายัด ๓. การจ่ายเงิน (มาตรา ๓๑๕ – ๓๒๓)