เนียมหอมพันธุ์ไม้หายาก ไม้โบราณ ต้นเนียมหอม สมุนไพร

เป็นไม้ล้มลุกอวบน้ำ ที่บรรพบุรุษไทยเรารู้จักใช้และคุ้นเคยกันมาช้านานคู่กับเชี่ยนหมากคุณย่าคุณยาย ปัจจุบันชักจะเริ่มหาดูลำบาก เนื่องจากผู้คนหลงลืมกันไปหมด และโดยธรรมชาติเขาเองก็ค่อนข้างจะขี้งอน ขี้วีน เล่นตัว ดูแลยากหน่อยหนึ่งตามประสาพันธุ์ไม้หายาก หากแดดจ้าไปใบก็ไหม้ ร่มไปหรือแฉะไปก็เน่า เฉาตายเอาดื้อๆ เหมือนกัน ปกติจะชอบขึ้นตามที่ร่มรำไร ชุ่มชื้น แต่ต้องไม่มีน้ำขังเด็ดขาด ใบคล้ายใบหูเสือ เป็นใบเดี่ยว เรียงสลับ มีขนสากๆสั้นมากปกคลุมบริเวณหลังใบ ใต้ท้องใบก็มีแต่น้อยกว่า ขอบใบมีจักเล็กน้อยพองาม มีทั้งชนิดกลมๆ ป้อมๆ และชนิดทรงรียาว ส่วนดอกจะออกเป็นช่อเล็กๆ ยาวประมาณคืบกว่าๆ ตามซอกใบหรือปลายยอด มีกลีบเลี้ยง 5 กลีบ กลีบดอก 5 กลีบ สีม่วงอ่อนอมขาว มีเกสรตัวผู้จำนวนมากโอบล้อมรังไข่อยู่ตรงกลาง ผลรูปไข่กลับมีขนอ่อนๆ ปกคลุมเช่นกัน เมื่อแก่สุกจะมีสีเหลืองนวลเริ่มแทงช่อดอก ติดผลประมาณเดือนพฤษภาคม-กันยายน ใบเนียมนั้นขึ้นชื่อว่ามีกลิ่นหอมหวนยวนใจ เป็นกลิ่นที่ลึกล้ำเฉพาะตัว บางท่านว่ากลิ่นเหมือนใบเตยหอม แต่ทว่าหอมสุภาพ นุ่มนวล ดูดดื่ม ลึกล้ำ และสามารถคงความหอมไว้ได้นานกว่าหลายเท่า จึงนิยมนำมาใช้ปรุงเป็นเครื่องหอม ประทินโฉม ประเภทน้ำอบ น้ำปรุง แป้งร่ำ ฯลฯ โบราณว่าหากเครื่องหอมใดปราศจากใบเนียมแล้วไซร้ เครื่องหอมนั้นถือว่ายังไม่เต็ม ไม่สมบูรณ์จับนาสิก ก็ประมาณว่ากลิ่นหอมจากเจ้าใบไม้นี้นี่เองเป็นตัวชี้บอก หรืออีกนัยยะหนึ่งก็คือเป็นส่วนผสมสำคัญที่เป็นเอกลักษณ์ของเครื่องหอมไทยเรานั่นเอง นอกจากดังที่กล่าวมาแล้วนั้น ใบเนียมยังมีทีเด็ดเหนือชั้นยิ่งขึ้นไปอีกสำหรับคอสุรา ตามมาครับหูผึ่งกันเป็นแถวเลยเชียวนะพอพูดถึงสุราฮะกึ๊นละก็ วงการน้ำเมานั้นรู้กันว่าใบเนียมมีอีกชื่อหนึ่งว่า “ใบเหล้าวอด” ยังไงถึงเหล้าวอดล่ะ เขามีสูตรมาตรฐานที่ใช้ดับกลิ่นฉุนของแอลกอฮอล์ ให้กลายเป็นความหอม นุ่มละมุนเย้ายวนชวนให้กระดกหมดแก้ว จิบไปเพลินไป เมาไม่รู้เนื้อรู้ตัว